โต๊ะไป ยกแขนเสื้อของเขาขึ้น และกรีดแขนของเขาด้วยมีดบรรดาขุนนางต่างอุทานออกมา แต่พวกเขาไม่สามารถหยุดยั้งได้626
เมื่อเห็นเลือดสีแดงไหลออกมาจากปลายแขนขององค์ชายหก เขากลับไม่ได้สนใจหรือรู้สึกอะไร และเขาไม่ได้ขมวดคิ้วเลยองค์ชายหกกัดที่จุกขวดยาด้วยปาก โรยผงลงบนบาดแผล แล้วตรัสว่า “ใต้เท้าทั้งหลายไม่เชื่อข้า คิดว่าข้าจะใช้ยานี้เพื่อทำร้ายใต้เท้างั้นหรือ ตอนนี้ข้าได้ใช้ตัวของข้าทดลองให้ท่านดูแล้ว ใต้เท้าน่าจะเชื่อข้าแล้วใช่ไหม”และยานั้นใช้ได้ผลจริง ๆ พอโรยลงไปที่แผลสักพักเลือดก็หยุดไหลเพื่อพิสูจน์ว่ายานั้นใช้ได้ผล เขาจึงกรีดแขนของตัวเอง ตอนนี้หากใต้เท้าซวีจะไม่ใช้ยาของเขา ก็ดูจะปฏิเสธลำบากและไม่สมเหตุสมผลในท้ายที่สุดใต้เท้าซวีก็ขอให้หมอหลวงนำยาขององค์ชายหกมาใช้กับเขา และกล่าวว่า “ขอบพระทัยองค์ชายหกที่ประทานยาให้หม่อมฉันพ่ะย่ะค่ะ”องค์ชายหกหรี่ตาลงและตรัสว่า “ใต้เท้าไม่ต้องเกรงใจ ในเมื่อข้ามาอยู่ที่ต้าฉู่ต่อไปเราก็คือคนในครอบครัวเดียวกัน ก็ควรจะช่วยเหลือซึ่งกันและกัน” เขาหยุดและตรัสต่อ “ได้ยินมาว่าพวกใต้เท้าและองค์จักรพรรดิเป็นเพราะเรื่องของซูเจ๋อทำให้ต้องเกิดการทะเลาะขึ้นอย่างหนัก หากจะทำให้เขาทั้งสองคนแยกออกจากกันอย่างสิ้นเชิง อันที่จริงไม่จำเป็นต้องทำให้เรื่องมันซับซ้อนแบบนี้ ข้ามีวิธีที่ง่ายกว่านั้น”แม้ว่าความสนใจในผลประโยชน์ที่จะได้รับจะแตกต่างกัน แต่ขุนนางชั้นผู้ใหญ่ต่างก็ต้องการรู้ว่าว
