่ทรงมีพระอาการปราชวรและมีไข้สูงในตอนกลางคืนเพคะ”ซูเจ๋อมาที่วังหลวงในคืนนี้ เขาไม่มีเหตุผลที่จะทิ้งซูเซี่ยนไว้อยู่คนเดียวที่บ้านด้วยเหตุนี้ซูเซี่ยนจึงกลับเข้ามาที่พระตำหนักไท่เหอด้วยในเวลานี้เฉินเสียนก้าวออกจากห้องโดยไม่หันกลับไปมอง และกล่าวอย่างสบายใจ “ขอโทษด้วยนะองค์ชายหก ลูกชายของข้าป่วย ข้าไม่สามารถอยู่ร่วมหอกับท่านได้ในคืนนี้”เมื่อองค์ชายหกได้ยินก็รีบลุกออกจากอ่างอาบนํ้า และสวมเสื้อคลุมพร้อมตะโกนด้วยความโกรธว่า “เรียกคนมาขัดขวางจักรพรรดินีไว้!”คนที่กล้าออกมายืนขัดขวางไว้คือคนขององค์ชายหกที่มาจากเย่เหลียง คนเหล่านั้นมายืนขวางเฉินเสียนไว้โดยไม่อ่อนน้อมหรือขยับแม้แต่น้อย และกล่าวว่า“กราบบังคมทูลให้จักรพรรดินีกลับเข้าไปร่วมห้องหอกับองค์ชายหกพ่ะย่ะค่ะ”เฉินเสียนหรี่ตามองและกล่าวว่า “พวกเจ้ากล้ามาขวางทางเดินของข้า คิดว่าที่นี่เป็นเย่เหลียงของพวกเจ้างั้นหรือ ไปตามคนมา! นำตัวคนพวกนี้ออกไปโบยให้หนักคนละสามสิบไม้”ทันทีที่คำนี้ออกไป ทหารองครักษ์จากนอกพระตำหนักฉีเล่อก็เข้า และกักกุมตัวคนของเย่เหลียงไว้ออกไปโบยเฉินเสียนปัดเสื้อคลุมจักรพรรดิ และออกคำสั่งต่อนางกำนัลในพระตำหนักฉีเล่อ “ดูองค์ชายหกไว้ให้ดี”องค์ชายหกใบหน้าเขียวคลํ้าด้วยความโกรธ609