ายหกมาแต่ไกลเพื่อแต่งงาน สถานะยังไม่ถึงเป็นพระสวามี ข้านับถือท่านในฐานะแขก คืนนี้ข้าคือเจ้าภาพและท่านคือแขก มีอะไรจะเป็นไปไม่ได้”ใบหน้าขององค์ชายหกค่อยๆ แสดงใบหน้าที่น่ารื่นรมย์อีกครั้ง ราวกับว่าความทุกข์ในช่วงเวลาสั้น ๆ ไม่เคยเกิดขึ้น เขายิ้มอย่างมีความหมาย ดวงตาประกายจ้องมองไปที่ร่างของเฉินเสียน และลากเส้นโครงร่างของนางอีกครั้ง และกล่าวว่า“มันหายากมาก ที่จะได้ยินท่านพูดมากในคราวเดียว ในกรณีนี้ ข้าเคารพท่านเหล้าแก้วนี้ ท่านดื่มหรือไม่?”เฉินเสียนหยิบแก้วเหล้าที่เหล้าเต็มแก้วที่วางบนโต๊ะและพูดว่า “องค์ชายหกเคารพซึ่งกันและกัน ข้าจะไม่ดื่มมันได้อย่างไร” หลังจากนั้น เงยหน้าดื่มจนหมดแก้วเพื่อแสดงถึงความเคารพจุดนี้ บรรยากาศที่น่าอึดอัดของสถานการณ์ก็ผ่อนคลายขึ้นองค์ชายหกก็ดื่มเหล้าแก้วนั้น ก่อนจะเดินไปนั่งลงข้างเฉินเสียน602
เหล่ากลุ่มบรรดาขุนนางก็นั่งลง งานเลี้ยงเริ่มขึ้น สายตาของเฉินเสียนสาดส่องไปที่เหล่าขุนนาง จึงพบว่าที่นั่งว่างอยู่ที่หนึ่งตรงด้านหน้านางไม่จำเป็นต้องถามก็รู้ว่าสำหรับซูเจ๋อ คืนนี้เขาไม่ได้มาเฉินเสียนคิดว่า ตอนนี้เขาควรจะทานอาหารเย็นแล้ว และยาต้มก็คงไม่เหลือไว้ถ้าเขานอนไม่หลับ อาเซี่ยนคงเฝ้าที่ข้างเตียงและเล่านิทานให้เขาฟังนางต้องการกลับไปที่ห้องที่เรียบง่ายนั้น และไม่ต้องการเข้าร่วมงานเลี้ยงในวังนี้“ฝ่าบาทกำลังคิดอะไรอยู่?” องค์ชายหกถามพลางหรี่ตาลงเฉินเสียนจ้องมองเขาด้ว
