ตั้งแต่เฉินเสียนหนีออกจากเมืองหลวง เฮ่อโยวก็อยู่เรือนรักษาอาการบาดเจ็บและไม่ได้เข้าไปยุ่งเกี่ยวกับเรื่องของราชสำนักอีก ตอนนี้จักรพรรดิเข้าตาจนแล้วและเห็นเฮ่อโยวดูแลพ่อของเขา จะไม่หันหลังให้เขาเหมือนที่เคยเป็นมา ทันใดนั้นเขาก็รีบลุกขึ้นด้วยไฟอันชั่วร้ายและสีหน้าที่บ้าคลั่งจักรพรรดิแทบรอไม่ไหวที่จะก้าวลงจากบันไดสูงและเดินตรงไปยังเฮ่อโยวทันทีที่เฉินเสียนต้องการจะก้าวไปข้างหน้าเขา จักรพรรดิก็หันหน้ามอง ราวกับว่ากำลังชื่นชมกับปฏิกิริยาของเฉินเสียนในขณะนั้นดูเหมือนว่าเขาจะคิดอะไรออกแล้วหัวใจของเฉินเสียนสั่นและฟังเสียงที่จักรพรรดิหัวเราะและพูดว่า “เจ้ากังวลมากใช่หรือไม่?”ขณะที่พูด เขาได้เดินไปถึงด้านหน้าเฮ่อโยวแล้ว ดาบในมือจ่อไปที่คอของเฮ่อเซียงพ่อของเขา และอีกมือข้างหนึ่งก็คว้าเฮ่อโยวจากพื้นลุกขึ้นมามีเฮ่อเซียงถูกจับเป็นตัวประกัน เฮ่อโยวไม่กล้ากระทำอะไรบุ่มบ่าม ปล่อยให้คอเสื้อตัวเองถูกดึงอยู่ในมือเขาจักรพรรดิกลับมาสู่ความชั่วร้ายของเขาอีกครั้งและพูดกับเฮ่อโยว “เฮ้ออ้ายชิง เจ้าไม่ใช่มีข้อคิดเห็นอยู่เสมอรึ? มาช่วยข้าคิดหาวิธีหน่อยสิ ดูว่าข้าควรทำอย่างไร! ถึงจะทำให้ผู้หญิงคนนี้ตายไปทันที!”เฮ่อโยวไม่แสดงสีหน้าใดๆ แม้แต่ความตื่นตระหนกหรือความกลัวก็ไม่มี เขาพูดว่า “นี่คือจุดสิ้นสุดของเรื่องแล้ว และกระหม่อมก็ช่วยไม่ได้พ่ะย่ะค่ะ”493
“ฮ่าๆๆ” จักรพรรดิจ้องมาที่เขาอย่างเหี้ยมโหด “เจ้าช่วยไม่ได้ได้อ
