บทที่ 88 ความคิดฉับพลัน
“พวกเจ้าแต่ละคนจงเลือกที่พำนักเพื่อดูดซึมพลังยา พรุ่งนี้เวลาเดียวกันนี้ ต้องมารวมตัวกันที่นี่เพื่อตรวจสอบ” หลี่ลี่เห็นสายตาของหูอี้และคนอื่นๆ ที่มองไปทางหลิวเหมยเอ๋อร์ รู้ว่าพวกนี้กำลังคิดไม่ดีอีกแล้ว เมื่อเสร็จธุระก็ไล่ลูกศิษย์ให้แยกย้าย เพื่อไม่ให้หลิวเหมยเอ๋อร์รู้สึกอึดอัดมากขึ้น
หูอี้แค่นเสียงอย่างไม่พอใจ แล้วนำคนข้างกายเดินไปยังถ้ำด้านข้าง แม้จะไม่พอใจคำสั่งของหลี่ลี่ แต่การดูดซึมพลังยาสำคัญกว่า เขาจึงไม่ละเลย
เดือนนำผู้คนเดินไปยังถ้ำอีกด้านหนึ่ง ก่อนจากไปก็ยิ้มพยักหน้าให้หลี่ลี่
หลี่ลี่แอบแจกยาให้เดือนชงและคนอื่นๆ มากกว่า พวกเขาย่อมรู้สึกขอบคุณหลี่ลี่ในใจ แต่หลี่ลี่ทำอย่างแนบเนียน พวกเขาจึงไม่ออกหน้าขอบคุณจนเป็นที่เปิดเผย
ลูกศิษย์ที่เหลือบางคนเข้าไปในถ้ำเล็กๆ ในห้องโถงใหญ่เพื่อฝึกฝน บางคนกลับไปฝึกฝนในถ้ำนอกลานทดสอบยา
หน้าที่ของหลี่ลี่ในฐานะผู้ดูแลก็ง่ายเพียงเท่านี้ หลังจากแจกยาเสร็จ หลี่ลี่และหลิวเหมยเอ๋อร์ก็กลับไปยังถ้ำของตน
วันรุ่งขึ้นมีการตรวจสอบครั้งแรก นอกจากหลี่ลี่และคนอื่นๆ แล้ว ท่านผู้อาวุโสเมิ่งก็มาด้วยตนเอง
หลี่ลี่เพิ่งศึกษาความรู้เรื่องยาอย่างหนัก เขารู้ว่าผลของยานี้จะเห็นชัดที่สุดในครั้งแรก ส่วนการทดสอบยา 15 วันนั้น เพื่อดูว่าการกินยาหลายครั้งจะมีผลข้างเคียงหรือไม่
เมื่อถึงเวลา ลูกศิษย์ทุกคนก็มารวมตัวกันครบ เดือนชงและคนอื่นๆ ดูกระปรี้กระเปร