ให้กองกำลังของศัตรูยอมอ่อนข้อให้ท่านด้วยงั้นหรือ”437
ไม่รู้เป็นเพราะอะไร แม่ทัพโฮ้วได้ยินดังนั้นกลับรู้สึกอารมณ์ดีเป็นพิเศษ และเขามีแรงจูงใจที่จะทำสิ่งต่าง ๆ ราวกับเขาก็เหมือนกับทหารทั้งหลายที่ต้องการมองเห็นอนาคตของต้าฉู่ซูเจ๋อพูดง่ายกับทุกเรื่อง ยกเว้นเรื่องเดียวคือการสอนและแนะนำเฉินเสียนเกี่ยวกับการทหารและการปกครองอาณาจักร ซึ่งไม่สามารถถอยหรือต่อรองได้เลยเขาแค่ต้องการให้เฉินเสียนล้มเหลวซํ้าแล้วซํ้าเล่า แต่เพราะนิสัยที่ไม่ยอมรับความพ่ายแพ้ของเฉินเสียน จะทำให้เธอยิ่งต่อสู้ยิ่งกล้าหาญแข็งแกร่งมากขึ้น และทำให้เธอเปลี่ยนไปในทางที่ดียิ่ง ๆ ขึ้นในอดีต ซูเจ๋อให้เธออ่านตำราหนังสือทางการทหารและปกครองประเทศ ซูเจ๋อไตร่ตรองและฝึกฝนซํ้า ๆ กับเธอจนกระทั่งเฉินเสียนสามารถจดจำและใช้ได้อย่างคล่องตัวเฉินเสียนยิ้มและกล่าวว่า “คงไม่มีอาจารย์คนไหนที่มีความเพียรพยายามเหมือนท่านอีกแล้ว”“ช่วยไม่ได้ ข้ามีท่านเป็นลูกศิษย์แค่คนเดียว ต้องเข้มงวดหนักแบบนี้แหละ”ซูเจ๋อกระซิบข้างหูของเธอ “หลังจากเลิกเรียน ท่านอยากให้ข้าอ่อนโยนมากแค่ไหน ข้าจะทำตามที่ท่านปรารถนา”ลมหายใจร้อนอย่างกะทันหันทำให้เฉินเสียนตัวสั่นเล็กน้อย เธอกระแอมในลำคอ ปกปิดความเขินอายของเธอ และกล่าวว่า “อาจารย์ซู ระวังคำพูดท่านหน่อย”
438
