บไปทำลายความรู้สึกของอีกฝ่าย เฉินเสียนก็รู้สึกเป็นทุกข์ใจจริงๆ เฉินเสียนคิดไว้แล้วว่าพรุ่งนี้จะเข้าไปขอโทษเขาดีๆ เพราะเป็นเธอเองที่ตัดสินใจทำไปโดยพลการ โดยไม่ได้บอกกับเขาไว้ก่อนล่วงหน้า เธอจึงยอมรับผิดถึงอย่างไรก็หลบหนีไม่พ้น เฉินเสียนก็ไม่ได้คิดจะหลบหนีอยู่แล้ว สิ่งที่เธอกำลังคิดในตอนนี้ก็คือทำให้ความโกรธของซูเจ๋อนั้นลดลง เพื่อบรรเทาความกระวนกระวายใจของเขาส่วนเรื่องคุกเข่าบนกระดานซักผ้านั้น……เฉินเสียนก็พูดไปอย่างไม่ได้คิดอะไรเพราะคนที่ต้องคุกเข่าก็ต้องเป็นผู้ชาย จะเป็นผู้หญิงไปได้อย่างไรใครจะไปคิดว่าซูเจ๋อจะยิ้มให้กับเธอ แล้วเอ่ยว่า“ก็ดี ในเมื่อมันเป็นความต้องการอย่างจริงใจของท่าน ถ้าเกิดว่าข้าไม่ยอมให้ท่านคุกเข่า มันก็จะดูไม่ค่อยสมเหตุสมผลเท่าไหร คุกเข่าบนกระดานซักผ้านั้นก็ยังดีกว่าแนบชิดไปกับกระดาน”
392
