เหล่าทหารกลุ่มหนึ่งเข้าโจมตีอย่างรวดเร็วดั่งสายฟ้าผ่า ทหารผู้พิทักษ์ประตูเมืองนั้นเสียชีวิตลง แม่ทัพหนานเจิงจึงรีบร้อนสั่งทหารให้ไปประจำที่ประตูเมืองเพื่อป้องกันประตูเมืองเอาไว้การป้องกันประตูเมืองเป็นขั้นตอนที่สำคัญที่สุด ถ้าประตูเมืองขุยถูกทำลายในสถานการณ์เช่นนั้น ผู้บังคับบัญชาการไม่สามารถที่จะส่งทหารใหม่ออกไปสู้รบได้ แต่กลับระดมพลทหารเก่าที่มากประสบการณ์ในการรบ นำโดยรองแม่ทัพสองคนที่อยู่ใต้บังคับบัญชาการของแม่ทัพให้นำกำลังทหารเก่าออกไปกองเสริมกำแพงเมืองถูกย้อมสีไปด้วยแสงเพลิงไฟจนสุดขอบปลายฟ้า ท้องฟ้าในยามราตรีราวกับถูกเพลิงไฟเผาไหม้ปกคลุมไปทั่ว เสียงร้องโห่อย่างโหดร้ายดังมาจากฝั่งตรงข้าม ทำให้เหล่าทหารใหม่ที่อยู่ในค่ายนั้นต่างก็รู้สึกตื่นตกใจหวาดกลัวเฉินเสียนและซูเจ๋อยืนอยู่ในค่ายทหาร เงยหน้ามองเปลวไฟที่กำลังลุกวาบอยู่สำหรับปราชาชนส่วนใหญ่ของต้าฉู่แล้วนั้น นั่นคือแสงสว่างแห่งความหวังที่มาทำลายความมืดมิดการที่กองทัพใหญ่จะเข้าโจมตีบุกทำลายเมืองขุยนั่นเป็นเรื่องที่จะเกิดขึ้นได้ไม่ช้าก็เร็ว ทั้งสองฝ่ายนั้นมีกองกำลังทหารที่แตกต่างกันอยู่มาก ทางฝ่ายราชสำนักเพิ่งสูญเสียนายทหารและผู้พิทักษ์เมืองไป เป็นช่วงจังหวะที่จิตใจของเหล่าทหารนั้นกำลังว้าวุ่นแต่ทว่า เมื่อแม่ทัพหนานเจิงได้ส่งพลทหารนั้นออกไปได้ไม่นาน ก็ต้องพบกับความเสียใจ374
เขาเพิ่งมาถึงที่นี่ได้ไม่นานเลยยังไม่เข้าใจกับสถานการณ์ควา
