และเหล่าทหารนี้คือกองกำลังเสริมจากราชสำนักต่อมาก็เร่งฝีเท้าในการเคลื่อนกองทัพให้เร็วขึ้น เพียงแต่ว่าเมื่อยิ่งเดินเข้าไปใกล้มากขึ้นเท่าไร จิตใจของเหล่าทหารก็ยิ่งว้าวุ่นมากขึ้นเรื่อยๆเพราะว่าเรื่องเสบียงอาหารและหญ้าเลี้ยงม้าที่ขาดแคลนถูกเปิดเผยออกมาให้ได้รู้กันในตอนแรกเหล่าทหารต่างก็ยังได้กินข้าวกันอยู่บ้าง แต่ต่อมาก็ไม่มีข้าวอยู่บ่อยครั้ง มีหลายครั้งที่ต้องกินผักป่าและรำข้าวเพื่อประทังชีวิตหลังจากที่เข้ามาในคูเมืองมาได้แล้ว เพื่อรักษาความอยู่รอดชีวิตของเหล่ากองทัพทหารนั้น เหล่านายทหารและนายทหารชั้นสูงได้มีการบังคับด้วยกฏหมายให้ปราชาชนมีการส่งเสบียงอาหารมาให้ มีแม้กระทั่งเหตุการณ์ที่ไปแย่งชิงอาหารจากปราชาชนที่อยู่ข้างถนน เข้าไปบุกรุกถึงในบ้านของปราชาชนอย่างเลวร้ายเฉินเสียนและซูเจ๋ออยู่ในกองกำลังทหารที่กำลังเดินลาดตระเวนอยู่ เป็นการเดินลาดตระเวนที่ต้องคอยมองว่าร้านอาหารตามท้องถนนนั้นมีสิ่งของอะไรให้ได้หยิบกลับมาได้บ้างทหารเก่าของกองกำลังทหารพาทหารใหม่เดินออกไปลาดตระเวน จึงไปที่ร้านขายธัญพืชเป็นที่แรกเฉินเสียนที่ยืนอยู่ด้านนอกร้านขายธัญพืช มองไปเห็นป้ายที่เขียนหน้าร้านว่า“ร้านธัญพืชเหลียนจี้” ทันใดนั้นก็เกิดความเข้าใจอย่างแจ่มแจ้ง ตอนนั้นซูเจ๋อก็ได้เดินเข้าไปข้างในร้านแล้วร้านขายธัญพืชร้านอื่นเมื่อได้ยินข่าวลือต่างก็พากันปิดหมด แต่ร้านร้านธัญพืชเหลียนจี้ยังคงเปิดอยู่ เปิดเพื่อให้เจ้าหน
