นักดาบหลวงเหล่านั้นยังคงเชื่อมั่นว่าเขาทั้งสองคนยังอยู่บนเรือลำนั้น แต่ไม่รู้ว่าบนเรือลำนั้นมีพรรคพวกของเขาอยู่เท่าไหร่ และจะไม่ปล่อยให้คนบนเรือหลุดรอดจากสายตาไปได้แม้แต่คนเดียว และจะไม่ยอมให้เรือลำนี้แล่นออกไปยังแม่นํ้าหยุนเพื่อหลบหนีได้อย่างเด็ดขาดเสียงกรีดร้องจากดาดฟ้าของเรือ ถูกความกว้างใหญ่ของแม่นํ้ากลบทับ และเลือดสีแดงสดและถูกละเลงไปทั่วพื้นบนดาดฟ้าคนที่กระโดดลงไปในนํ้าเพื่อจะหลบหนีเหล่านั้น บ้างก็ว่ายนํ้าไปได้ครึ่งทางและจมลงไปในนํ้าตาย บ้างก็ถูกจับโดยกองกำลังทหารจากในวังหลวงที่ริมฝั่ง และคาดว่าจะต้องถูกประหารชีวิตอย่างหลีกเลี่ยงไม่ได้เมื่อองค์จักรพรรดิทราบว่าเฉินเสียนได้หลบหนีไปแล้วนั้น เขาสั่งให้องครักษ์วังหลวงทุกฝ่ายตรึงกำลังและเฝ้าตรวจตราทุกจุดในเมืองหลวง เรื่องมาถึงขั้นนี้แล้วเขายอมให้เฉินเสียนตายอยู่ในเมืองหลวง ยังดีกว่ายอมปล่อยให้เฉินเสียนหลบหนีไปถึงกองกำลังทหารในเขตใต้ ความเป็นความตายของเฉินเสียน จะสามารถปกปิดความลับนี้กับเป่ยเซี่ยได้แค่ช่วงเวลาสั้น ๆ เท่านั้น แต่การก่อการกบฏของเหล่าทหารก็ใกล้เข้ามาอย่างปฏิเสธไม่ได้เฉินเสียนไม่รู้เลยว่าเธออยู่ในนํ้ามานานเท่าไหร่แล้ว ในนํ้าที่หนาวเย็นและมืดมนนี้ จู่ ๆ ก็มีแสงไฟสาดส่องเข้ามา จนเธอต้องดำนํ้าลงไปเพื่อรอให้แสงนั้นหายไปเสียงฝีเท้าของทหารจากในวังก็ดังขึ้น และพวกเขาก็ถอยออกไปทีละคน319
ซูเจ๋อจับปล้องไม้ไผ่และกอดเฉินเสียนไว้ใต้
