น้อย แม้แต่เดินยังไม่มั่นคง บ่าวรับใช้ยังต้องเข้ามาช่วยประคองเขาด้วยซํ้าไป แต่เขากลับผลักคนที่มาช่วยประคองเขาออก ตัวเองเดินเมาแอ๋ตรงไปยังเรือนใหม่ที่หลังลานสวนเมื่อเหล่าแม่นมที่ยืนเฝ้าอยู่หน้าห้องหอเห็นเหตุการณ์แล้ว ก็รีบเข้าไปประคองเขาพร้อมกับพูดขึ้นว่า : “ท่านราชบุตรเขยทำไมท่านถึงดื่มสุรามากขนาดนี้ อีกประเดี๋ยวท่านจะเข้าห้องหอได้อย่างไรกันเจ้าคะ?”เฮ่อโยวหัวเราะพร้อมกับพูดขึ้นว่า : “วันนี้ข้ามีความสุข ทำไมข้าจะดื่มไม่ได้?เอามาดื่มอีกสักหลายกา ข้าก็ยังเข้าห้องหอได้อยู่ดี!”อวี้เยี่ยนได้ยินเสียงเอะอะโวยวายดังอยู่ข้างนอก ก็รู้ได้ในทันทีว่าเฮ่อโยวมาแล้ว นางจึงทั้งกลัวทั้งกระวนกระวายใจเป็นอย่างมากอวี้เยี่ยนกำปิ่นในมือแน่น หันไปมองเฉินเสียนที่นั่งอยู่ข้างเตียงอย่างเงียบๆนางพูดขึ้นอย่างแน่วแน่ว่า : “หม่อมฉันจะไม่ยอมให้เขาเข้ามาในห้องหอนี้อย่างเด็ดขาด! หม่อมฉันจะออกไปขวางเขาตอนนี้เลยเพคะ!”เฮ่อโยวและองค์หญิง……จะเป็นไปไม่ได้อย่างเด็ดขาด ก็เหมือนกับหัววัวที่ไม่ตรงกับหัวม้า! เหมือนกับบทกลอนที่ท่อนหน้าไม่คล้องจองท่อนหลัง! พวกเขาไม่เหมาะสมกันเลยแม้แต่นิดเดียว!อวี้เยี่ยนจะไม่ยอมให้เฮ่อโยวเข้ามาได้อย่างเป็นอันขาด นางจะต้องขัดขวางเขาโดยทุกวิถีทาง254
ฉวยโอกาสที่เฮ่อโยวกำลังพูดกับเหล่าแม่นม อวี้เยี่ยนก็เปิดประตูออกไปอย่างรวดเร็วโดยทันที จากนั้นก็ปิดประตูพร้อมกับลงกลอนอย่างแน่นหนา แล้วตัวเองก็ยืนขวางห
