ลัวว่าท่านจะหนาว จึงทำให้ท่านอบอุ่น”“ตอนนี้ข้าร้อนพอที่จะทำให้ท่านละลายได้เลย ท่านเชื่อหรือไม่”เฉินเสียนซุกหน้าลงบนไหล่ของเขา เม้มริมฝีปากและหัวเราะเบาๆ จากนั้นจึงเอ่ยด้วยสีหน้าที่จริงจังว่า “ข้าเคยเตือนท่านแล้วว่าให้ท่านใส่เสื้อผ้าเพิ่มเสียหน่อยเวลาอากาศหนาวเช่นนี้ ทำไมท่านไม่ฟังข้าบ้าง”ซูเจ๋อเอ่ยเรียบๆ ว่า “ข้าคิดว่าถ้าสวมมากเกินไป เวลาถอดออกจะลำบาก”เฉินเสียน “…คนขี้โกง! ท่านเตรียมการไว้ตั้งแต่แรก!”เฉินเสียนทั้งเคืองทั้งอาย เธอตื่นเต้นหวั่นไหวจนลืมไปว่าตนเองยังอยู่บนหลังของซูเจ๋อแขนของซูเจ๋อคอยประคองเธอไว้ที่ด้านหลัง เขากล่าวว่า “อาเสียน อย่าขยับมาก”เฉินเสียนไม่ยอมเสียเชิงให้เขา เธอจึงขยับตัวอีกและกล่าวว่า “ทำไม ท่านจะโยนข้าลงหรืออย่างไร”บ่อน้ำร้อนที่ซูเจ๋อพูดถึงอยู่ข้างหน้านี้แล้ว ในวันที่อากาศหนาวเช่นนี้ ไอร้อนที่พัดเข้ามาจึงทำให้พวกเขารู้สึกผ่อนคลายทั้งกายและใจซูเจ๋อปล่อยเฉินเสียนลงบนพื้น ทันทีที่เท้าของเธอสัมผัสกับพื้น ขาของเธอก็อ่อนแรงขึ้นมาอย่างกะทันหัน แค่จะยืนให้มั่นคงยังทำไม่ได้181
ซูเจ๋อโน้มตัวไปประคองเธอขึ้นมา เขาโอบเธอไว้แน่นในอ้อมแขน เอ่ยที่ข้างหูของเธอว่า “บอกแล้วว่าอย่าขยับ คิดว่าข้ากลัวท่านหรือ? ข้าแข็งแล้วละ”ทันทีที่ยืนตัวตรง เฉินเสียนก็สัมผัสได้ถึงของเหลวอุ่นๆ ที่ไหลเข้าสู่ท้องน้อยไปก่อนหน้านี้ ซึ่งค่อยๆ ไหลออกมาจากหว่างขาของเธอ คำพูดของซูเจ๋อมีพลังมากพอที่จะรบก
