เองก็พูดไม่ออกบอกไม่ถูก ได้แต่ยืนนิ่งเป็นใบ้เขาเองก็ตกใจจนแทบหงายหลังเหมือนกัน!แม้จะรู้อยู่เต็มอกว่าจางอวิ๋นมีฝีมือร้ายกาจถึงขั้นสยบระดับหยวนอิงได้ แต่ก็ไม่คิดว่าจะวิปริตหลุดโลกได้ถึงเพียงนี้ทว่า… กลิ่นอายของคลื่นพลัง ‘อู’ สีน้ำเงินเข้มเมื่อครู่ทำให้เขาหวนนึกถึงฉากที่จางอวิ๋นดูดกลืนทะเลพลังอูอย่างบ้าคลั่งในแดนลับตอนนั้นหากเดาไม่ผิด นี่คงเป็นผลพลอยได้จากการดูดซับทะเลพลังอูในคราวนั้นแน่ๆ!คิดได้ดังนั้น เขาก็อดไม่ได้ที่จะแบมือออกมาดู จ้องมองพลังอูสีขาวขุ่นสายเล็กๆ เท่าเส้นด้ายที่ผุดขึ้นกลางฝ่ามือ แล้วก็ได้แต่ยิ้มขื่นๆ ให้กับตัวเองเขาเองก็ดูดซับและหลอมรวมแก่นโลหิตมรดกระดับแปลงเทพมาเหมือนกัน ก็เลยพอจะฝึกฝนจนมีพลังอูติดตัวมาบ้าง… แต่มันก็แค่ ‘มีบ้าง’ เท่านั้นแหละ เทียบกับมหาสมุทรพลังของเจ้าเด็กนั่นไม่ได้เลยสักนิด!บนแท่นสูงอีกด้านหนึ่งรองหัวหน้ากลุ่มโจรสลัดหยกศิลามองภาพเบื้องหน้าด้วยความตกตะลึง แต่ในขณะเดียวกันก็แอบส่งสายตาตัดพ้ออย่างสุดซึ้งไปทางจางอวิ๋นท่านครับ… ตอนนี้ท่านก็ถือเป็นเจ้านายของกลุ่มโจรสลัดเราแล้วนะเวลาลงมือเนี่ย… ช่วยละเว้นพวกเดียวกันหน่อยไม่ได้เรอะ?เมื่อมองเห็นจินตานขอ
