ม นี่เป็นข้อเท็จจริงที่ไม่อาจปฏิเสธได้ เขาถูกจองจำอยู่ในคุกนานถึงสองเดือน อย่าว่าแต่จะได้แตะต้องสัมผัสหญิงงามเลย แม้แต่เห็นก็ยังไม่ได้เห็นด้วยซ้ำไปภายใต้ความรู้สึกที่ลุกโชนท่วมท้นในหัวของเขา สติสัมปชัญญะเป็นเพียงอย่างเดียวเท่านั้นที่จะทำให้เขาตระหนักได้ว่าที่นี่คือห้องตำราหลวงแต่เฮ่อฟังก็ไม่สามารถควบคุมตัวเองได้ เขาเดินตรงเข้าไปหานางอย่างช้าๆ ทีละก้าว“บังอาจ……เหิมเกริม……ข้าเป็นถึงพระสนมฉี พระมารดาขององค์ชายห้าเชียวนะ……”“พระสนมฉี……”ที่แท้แล้วหญิงงามในห้องตำรา ก็คือพระสนมฉีนี่เองก่อนหน้านี้ ที่งานเลี้ยงฉลองในวังดำเนินไปได้เพียงครึ่งเดียว เมื่อทุกคนต่างอิ่มหนำสำราญแล้ว ต่างก็พากันเดินเล่นชื่นชมหิมะภายใต้แสงไฟ ก็ถือว่าเป็นสิ่งที่สง่างามไม่น้อยและในเวลานี้ ที่วังหลังกำลังเดือดจัดจนมิอาจสงบลงได้ พระสนมฉีที่ถูกกักบริเวณเพียงคนเดียว64
พระสนมฉีไม่สามารถไปร่วมงานเลี้ยงฉลองได้ ไม่ได้ออกหน้าออกตา ในท้องพระโรงมีอาหารอันโอชะที่เรียงรายอยู่มากมายจนนับไม่ถ้วน แต่พระนางจำใจต้องทานง่ายๆ อยู่ในพระตำหนักของตัวเองพระสนมฉีมั่นใจเป็นอย่างมาก ว่าเรื่องในครั้งนี้จะต้องเป็นองค์จักรพรรดินีที่คอยชักใยอยู่เบื้องหลังอย่างแน่นอน ถึงทำให้พระนางต้องเปล่าเปลี่ยวเช่นนี้ เพียงแค่คิดว่าองค์จักรพรรดินีที่ทรงกำลังควงแขนกับองค์จักรพรรดินั่งอยู่ด้วยกันในท้องพระโรง พระสนมฉีก็รู้สึกฉุนจัดขึ้นมาทันทีจากนั้น ก็มีขันทีผู้หนึ่
