เวลานั้นเอง องค์จักรพรรดินีก็ทรงรับสั่งให้นางกำนัลรีบนำเรื่องนี้ไปทูลกับองค์จักรพรรดิโดยทันที พร้อมทั้งอธิบายต้นสายปลายเหตุของเรื่องนี้อย่างละเอียดถี่ถ้วนอีกครั้งเมื่อทางฝังองค์จักรพรรดิทรงได้ทราบเรื่องว่าราชทูตของอาณาจักรเปั่ยเซี่ยจะมาถึงเมืองหลวงอย่างช้าที่สุดคือวันพรุ่งนี้ เวลาเช่นนี้ พระราชวังที่กำลังเกิดเรื่องแบบนี้ขึ้นกลับไม่มีใครรายงานเรื่องนี้กับเขาเลยเมื่อองค์จักรพรรดิทรงเสด็จมาถึงที่พระตำหนักไท่เหอ ก็เห็นทหารเวรยามที่กำลังช่วยกันมัดบันไดยาวเชื่อมไปยังฝังตรงข้าม และได้มีทหารหลายนายกำลังปีนอยู่บนบันไดแล้วสีพระพักตร์ขององค์จักรพรรดิก็เย็นยะเยือกไปในทันที พระองค์ทรงตรัสด้วยพระสุรเสียงที่เย็นชาว่า : “พวกเจ้ากำลังทำอะไรกัน!”เมื่อสมเด็จพระราชชนนีทรงทอดพระเนตรเห็นพระองค์ ก็ทรงรีบตรัสขึ้นมาว่า : “ฝั่าบาท ทรงมาได้ทันการพอดี จิ้งเสียนนางได้ต่อต้านและขัดคำสั่งของข้า วันนี้ข้าจะลงโทษให้นางสำนึกผิดให้ได้”องค์จักรพรรดิจึงทรงถามขึ้นว่า : “สรุปแล้วมันเกิดเรื่องอะไรขึ้นกันแน่?”พระสนมฉีจึงตีสีใส่ไข่เล่าเหตุการณ์ใหม่อีกรอบเมื่อองค์จักรพรรดิได้ทรงทราบเรื่องแล้ว ก็ทรงครุ่นคิดอยู่ในใจ จากนั้นก็ทรงให้นางกำนัลของพระตำหนักไท่เหอออกมาเล่าเหตุการณ์ใหม่อีกรอบ34
เสี่ยวเฮอและอวี้เยี่ยนออกมาพร้อมกับขันทีสองคน และได้พูดไปตามความสัตย์จริงทั้งสองฝั่ายเล่าออกมาแตกต่างกันอย่างสิ้นเชิง องค์จักรพรรดิจึงมีรับ
