ับไปในทันที ได้เชิญเฉินเสียนลองชุดก่อน หากมีส่วนที่ยังไม่พอดีกับรูปร่าง ก็จะยังแก้ได้ทันเพียงแต่ว่ารูปร่างของเฉินเสียนผอมบางจึงสวมชุดกงซั่งได้อย่างพอดิบพอดี จึงไม่ต้องเย็บแก้อะไรอีก39
เมื่อคนจากกองพระภูษาจากไปแล้ว อวี้เยี่ยนกำลังช่วยปลดชุดของเฉินเสียนพลางพูดขึ้นอย่างสบายใจว่า : “ราชทูตของอาณาจักรเปั่ยเซี่ยมาแล้ว ก็คงจะไม่มีใครกล้ามารังแกองค์หญิงกับเจ้าน่องน้อย วันนี้พระสนมฉีโอหังขนาดนั้น สุดท้ายแล้วก็ยังไม่ทันได้ทำอะไร แต่กลับถูกกักบริเวณเป็นที่เรียบร้อย”เฉินเสียนพูดขึ้นด้วยน้ำเสียงเรียบเฉย : “ราชทูตมาได้ แต่สุดท้ายก็ต้องกลับไปอยู่ดี”เมื่อราชทูตของอาณาจักรเปั่ยเซี่ยกลับไปแล้ว องค์จักรพรรดิอาจจะทรงยังให้นางมีชีวิตอยู่ต่อ แต่คงจะไม่ยอมให้นางอยู่อย่างเป็นสุขแน่นอนอวี้เยี่ยนจู่ๆ ก็เป็นกังวลขึ้นมาจับใจ จึงพูดขึ้นว่า : “ทำอย่างไรดี? หากราชทูตกลับไปแล้ว แล้วพระสนมฉีหาเรื่องขึ้นมาอีก เราจะรับมืออย่างไรกันดีเพคะ?”
40
