ควตาระดับจินตาน ให้ขึ้นไปบนเวทีหลัง ‘เต่าวิญญาณคราม’ ทางซ้าย!”ผู้อาวุโสสองเกาะเชียนไห่ประกาศก้องกังวาน “ส่วนระดับสร้างรากฐาน ขึ้นไปบนเวทีหลังเต่าวิญญาณครามทางขวา!”ฟุ่บ! ฟุ่บ! ฟุ่บ!!สิ้นเสียงคำสั่ง ร่างของผู้บำเพ็ญเพียรจำนวนมหาศาลก็เหาะเหินเดินอากาศ พุ่งทะยานออกจากฝั่งไปยังเวทีทั้งสองดุจฝูงตั๊กแตนแตกรัง“ท่านเจ้าสำนัก พวกข้าไปล่ะนะ!”เหล่าผู้อาวุโสและศิษย์สำนักหลิงเซียนหันมาคารวะเจ้าสำนักหลิงเซียนดึงสติกลับมา พยักหน้าให้พวกเขาด้วยแววตาจริงจัง “ไปเถอะ! ทำให้เต็มที่!”สิ้นคำ ผู้อาวุโสและศิษย์สำนักหลิงเซียนกลุ่มนั้นก็พุ่งทะยานออกไปทันทีทางด้านกลุ่มโจรสลัดหยกศิลา ก็มีระดับจินตานไม่กี่คนบินออกไปร่วมวงด้วยเช่นกันเห็นดังนั้น นัยน์ตาของเจ้าสำนักหลิงเซียนก็ฉายแววสงสัยคำนวณดูแล้ว กลุ่มโจรสลัดหยกศิลาน่าจะยังเหลือโควตาจินตานในมืออีกสองที่ที่ยังไม่ได้ใช้ ในเมื่อระดับจินตานของพวกมันก็มากันพร้อมหน้า ทำไมก่อนหน้านี้ถึงไม่รีบใช้สิทธิ์เข้าไป?ทางด้านรองหัวหน้ากลุ่มโจรสลัดหยกศิลา ได้แต่ยิ้มเจื่อนอย่างจนใจใจจริงเขาก็อยากส่งระดับจินตานเข้าไปเพิ่มอีกสองคนหรอก แต่ติดปัญหาใหญ่หลวงอยู่สองประการหนึ่ง… เขาไม่รู้