ห็นแววตาอันไม่ยอมแพ้ของหูอี้ ราวกับอยากจะกลืนหลิวเหมยเอ๋อร์เข้าไปทั้งตัว ในใจก็รู้สึกหนักอึ้ง คิดว่าความหวังดีของท่านเฒ่าเมิ่งคงเสียเปล่า หูอี้กับข้าขัดแย้งกันเพราะเหมยเอ๋อร์ ไอ้หมอนี่จะยอมเลิกราไปจากเหมยเอ๋อร์ได้อย่างไร ข้าช่างโง่เขลา ถึงกับคิดว่าจะปรองดองกับไอ้ลูกหมาคนนี้ได้!
หลี่ลี่ตัดสินใจในชั่วพริบตา จะต่อสู้กับพ่อลูกหู่จนถึงที่สุด สองพ่อลูกคนนี้ร่วมมือกันทำเรื่องชั่ว จะปรองดองกับพวกมันได้อย่างไร
อีกอย่าง เบื้องหลังหูหยุนซานต้องมีมหาบุรุษชือหยางอี้เทียนหยาสนับสนุนแน่นอน แม้แต่หูหยุนซานก็คงไม่กล้าทรยศต่ออี้เทียนหยา ไม่รังแกข้าและหลิวเหมยเอ๋อร์อีก
มองดูหลิวเหมยเอ๋อร์ที่เดินมาอย่างสง่างาม หลี่ลี่ตัดสินใจในใจว่า แม้จะต้องเป็นศัตรูกับอี้เทียนหยา ก็ต้องปกป้องหลิวเหมยเอ๋อร์ให้ได้ ไม่ว่าศัตรูจะแข็งแกร่งเพียงใด ขอเพียงใช้สติปัญญาและความพยายามไม่ย่อท้อ ก็ย่อมมีโอกาสชนะได้
ทีละก้าวๆ มีแต่การเอาชนะศัตรูที่แข็งแกร่งอย่างต่อเนื่องเท่านั้น จึงจะสามารถก้าวขึ้นสู่จุดสูงสุดของการฝึกฝนได้
ในอดีต หลี่ลี่ ยังไม่เข้าใจเกี่ยวกับขอบเขตวิหาร และยังมีขอบเขตสำนัก ขอบเขตราชาการต่อสู้ ขอบเขตเทพการต่อสู้ และอื่นๆ อีกมากมาย แต่เมื่อระดับของเขาเพิ่มขึ้น สายตาก็กว้างขวางขึ้น จึงรู้ถึงการมีอยู่ของปรมาจารย์การต่อสู้ ราชาการต่อสู้ และเทพการต่อสู้
แม้ว่าตอนนี้เขายังไม่ถึงขอบเขตรูปลักษณ์ ยังห่างไกลจากการเป็นผู้แข็
