ตั้งใจฝึกฝนท่ามกลางความเดียวดายให้ได้ จึงมีโอกาสเคลื่อนขยับพัฒนา
ที่ชั้นบนของร้านค้าโถงศัสตราเสินเชวียตรงข้ามกัน หม่าคั่วในชุดคลุมนักหลอมอาวุธสีแดงเพลิงยืนบนหลังคาอาคาร จ้องมองร้านของสำนักร้อยศาสตราด้วยสีหน้าบูดบึ้ง “นานป่านนี้แล้ว ยังสืบตัวตนคนผู้นี้มิได้หรือ?”
สายสืบเบื้องหลังเขาค้อมตัวลงตอบอย่างระมัดระวัง “เรียนใต้เท้าหาไม่เจอเลยขอรับ คนผู้นี้เหมือนปรากฏตัวจากอากาศธาตุ น่าจะใช้ชื่อแฝงขอรับ”
หม่าคั่วมิได้จากไปไหนเช่นเดิมพัน ยังคงเปิดร้านอยู่ที่เดิม
เพื่อสืบตัวตนของเจียงผิงอัน เขาทุ่มทรัพยากรมหาศาล แต่กลับคว้าน ้าเหลว
“ยามนี้ ข้าหวังเพียงว่าปู่ข้าจะวิเคราะห์ตัวตนของอีกฝ่ายจากอาวุธวิเศษที่สร้างได้นะ”
หม่าคั่วหาคนไปซื้ออาวุธวิเศษของเจียงผิงอันมาสองสามชิ้นส่งกลับตระกูลแล้วขอให้ปู่เขาช่วยวิเคราะห์ ตั้งใจจะสืบที่มาของอีกฝ่ายจากอาวุธวิเศษ
ขณะนั้นเอง ยันต์สื่อสารในมือเขาก็เรืองแสง เสียงประหลาดใจของปู่เขาดังลอดมา
“เจ้าไปได้อาวุธวิเศษพวกนี้มาจากไหน? บนอาวุธวิเศษเหล่านี้มีเค้าลางของตระกูลอวิ๋น ตระกูลนักหลอมอาวุธอันดับหนึ่งในสมัยโบราณอยู่!”
