องเฉินเสียนปฏิบัติหน้าที่ประตูเมืองหลวงเกิดเสียงกีบเท้าม้าที่เร่งรีบดังขึ้น173
เมื่อใกล้จะถึงเที่ยง แม่นมซุยก็วิ่งมาหาเฉินเสียนอย่างเร่งร้อน นางทำตามที่เฉินเสียนบอก โดยไปยืนอยู่หน้าประตูเมืองแต่เช้าตรู่ หากพบม้าเร็วเข้าเมืองเมื่อใดก็ให้สังเกตเข้าไว้แม่นมซุยกล่าวด้วยสีหน้าตื่นตระหนก “มาแล้วเจ้าคะ บ่าวเห็นทหารขี่ม้าเข้าเมืองแล้วตรงไปยังประตูเมืองอย่างรีบร้อนเจ้าคะ เพื่อความมั่นใจ บ่าวตามไปถึงบริเวณประตูวังเจ้าค่ะ เห็นทหารขี่ม้าเข้าวังแล้วเจ้าค่ะ ไม่ผิดแน่เจ้าค่ะ”
174
