ผ่านเธอไป กล่าวขึ้นว่า “ข้าก็กลับมาที่เรือนของข้าแล้ว”เฉินเสียนกล่าวว่า “นี่เป็นเรือนข้า ท่านอยู่ในเรือนนี้ยังหลงลืมทิศทางหรือ?”ฉินหรูเหลียงยืนอยู่ที่หน้าห้องว่างไม่มีคนพักมาโดยตลอด หันกลับมาชำเลืองมองแล้วกล่าวกับเฉินเสียนว่า“อ้อ วันนี้ข้าเพิ่งจะตัดสินใจย้ายมา”“ผู้ใดอนุญาต?”เฉินเสียนหรี่ตามอง“ข้าเคยถามท่านแล้ว ท่านไม่เปล่งเสียงพูดออกมาก็บอกเป็นนัยแล้ว ผู้ใดให้ท่านเป็นลมแล้วไม่ตื่นเล่า ไม่ควรที่จะกล่าวโทษข้า”“…………”พูดแล้วฉินหรูเหลียงก็เปิดประตูห้องเข้าไป ทิ้งเฉินเสียนยืนอยู่ในเรือนคนเดียวเธอรู้สึกว่าคนผู้นี้เรือนหลักทั้งกว้างทั้งสบายกลับไม่พัก ดึงดันจะมาเบียดเสียดในเรือนที่ไม่ใหญ่กับเธอให้ได้ ราวกับสมองนี้บ้าไปแล้วข่าวลือวิพากษ์วิจารณ์ของต้าฉู่นับว่าอิสระเสรีมาโดยตลอดบุรุษนักเล่าในโรงน้ำชาที่ขายสุราด้วย พูดส่วนใหญ่เป็นบุคคลที่มีชื่อเสียงของต้าฉู่ ก่อนหน้าพักหนึ่งเฉินเสียนกลายเป็นหัวข้อหลักของการสนาทนาพูดคุยกัน ต่อมากลายเป็นซูเจ๋อ วันนี้ก็ควรเปลี่ยนนักแสดงนำแล้ววันต่อมาเนื้อหาการเล่าเรื่องในโรงน้ำชาที่ขายสุราด้วยได้เปลี่ยนไป เล่าถึงขุนนางที่กินสินบนในราชสำนัก ตอนนี้ขุนนางระดับสี่ชั้นเอกของศาลยุติธรรมต้าหลี่เฮ่อฟังเป็นหนังหน้าไฟไม่นาน บนถนนซอกซอยล้วนเล่าต่อๆกัน บอกว่าเฮ่อฟังโลภจนไร้ขอบเขต ไม่เพียงแต่ใช้อำนาจแสวงหาผลประโยชน์ส่วนตน ยังทุจริตรับสินบนรายการใช้จ่ายที่ได้รับจัดสรรมา เขากั
