นไปหาซูเจ๋อทีละก้าว ยืดหัวแร้งในมือเข้าหาเขา และยิ่งเข้าใกล้ขึ้นเรื่อยๆเปลวไฟรนไปที่เส้นผมและคางของซูเจ๋ออย่างแผ่วเบาเขาดูเงียบนิ่งราวกับนอนหลับไป กับการที่จะเริ่มทรมานในขณะนี้ แต่ก็ทำเหมือนไม่มีอะไรเกิดขึ้นเฮ่อฟังทนเห็นท่าทางที่สงบนิ่งไม่สนใจและเป็นกังวลของเขาไม่ได้เฮ่อฟังวางแผ่นเหล็กนาบบนหน้าอกของซูเจ๋อตรงนั้นทันทีอย่างไรก็ตามเพิ่งจะถึงเสื้อของซูเจ๋อ และแผ่นเหล็กนาบได้ทิ้งรอยดำไว้บนเสื้อของเขา มีคนรีบเดินเข้ามานอกห้องทรมาน เมื่อเห็นสถานการณ์นี้ เขาจึงตะโกน“หยุด!”เฮ่อฟังหยุดและหันมองกลับไป ไม่คิดว่าเป็นผู้พิพากษาศาลยุติธรรมต้าหลี่รีบเข้ามา และยังไม่รอให้เขานำแผ่นเหล็กนาบประทับไปยังหน้าอกของซูเจ๋อ ผู้พิพากษาศาลยุติธรรมต้าหลี่ก้าวไปข้างหน้าสามก้าว แล้วหยิบเอาแผ่นเหล็กนาบออกจากซูเจ๋อไปแผ่นเหล็กนาบถูกโยนกลับเข้าไปในเตาอั้งโล่อย่างเสียงดัง87
ตักน้ำมาหนึ่งขันมาโดยไม่พูดอะไรสักคำ และเทลงในเตาอั้งโล่อย่างเรียบร้อยจากนั้นมีควันโชยขึ้นมา และแผ่นเหล็กนาบแดงๆ ก็ดับลงเฮ่อฟังใบหน้าเปลี่ยนสีและพูดอย่างเย็นชาว่า “ใต้เท้าสวีมาที่นี่เพื่ออะไร? ยังขัดขวางการทำงานของข้า?”ผู้พิพากษาศาลยุติธรรมต้าหลี่หันไปมองเฮ่อฟังและพูดว่า “ใต้เท้าเฮ่อไม่เคยพูดด้วยหลักฐานที่เป็นข้อเท็จจริงในการดำเนินคดี แต่จะทรมานและบังคับให้คนสารภาพอย่างนั้นหรือ?”เฮ่อฟังเยาะเย้ย “เขาไม่รับสารภาพ ข้าเพียงแค่ต้องการทำให้เขาทรมาน
