งกำแพงเข้าไป มันง่ายมากสำหรับเขาสวนหลังบ้านของจวนตระกูลเฮ่อมีขนาดใหญ่แห่งนี้ได้เงียบสงบอยู่เสมอ65
ต่อมาประตูหลังก็เปิดออกอย่างเงียบๆ เต็มไปด้วยแสงจากตะเกียง มีคนออกมาพาเฉินเสียนเข้าไปในจวนเฉินเสียนสวมหมวกคลุมศีรษะ เดินผ่านลานภายในของจวนตระกูลเฮ่อ และมาถึงเรือนด้านในเพิ่งเดินเข้าไป เฮ่อเซียงก็รีบออกมาต้อนรับ แม้ว่าเขาจะรับความเสี่ยงอย่างมาก แต่เนื่องจากเฉินเสียนมาถึงแล้ว เขาอย่างไรก็ยังต้องเชิญนางเข้ามานั่นคือห้องหนังสือของเฮ่อเซียง ซึ่งในห้องหนังสือนั้นกว้างขวางและสว่างไสวมากเฉินเสียนก้าวเข้ามา มีชาร้อนและเตาอุ่นในห้องก็สบายและอบอุ่น ซึ่งเข้ากับความหนาวเย็นทั่วร่างกายของนางไม่ได้ นางยกมือถอดหมวกออก เผยให้เห็นใบหน้าขาวสะอาดเฮ่อเซียงรีบวิ่งไปหานางและพูดว่า “กระหม่อมได้พบองค์หญิง ไม่ทราบว่าองค์หญิงจะมาตอนดึก ไม่ได้ต้อนรับอย่างดี”เฉินเสียนเอ่ยปากพูดว่า “ท่านเซียงที่นี่มีน้ำให้ข้าได้ล้างมือไหม?”“มีพ่ะย่ะค่ะ”ชั้นวางในห้องหนังสือจะมีอ่างล้างหน้าสะอาดอยู่ข้างๆ เพื่อให้เฮ่อเซียงได้ล้างมือหลังจากอ่านและจับพู่กันตอนนี้เฉินเสียนจุ่มมือของนางลงในอ่าง และน้ำก็ค่อยๆ มีสีแดงออกมาเล็กน้อยเฮ่อเซียงใบหน้าเปลี่ยนสี เมื่อพบว่ามือของเฉินเสียนเต็มไปด้วยเลือด“นี่………”เฉินเสียนพูดอย่างใจเย็น “ท่านเซียงไม่ต้องกังวล นี่ไม่ใช่เลือดของข้า”“แล้วนี่เลือดของใครพ่ะย่ะค่ะ” เฮ่อเซียงเอ่ยปากถาม66
เฉินเสียนตอบอย่างสบาย
