ด่านของอวี๋สุ่ยเอ๋อร์ตายแล้ว…อสูรมารเงาที่เขาฟูมฟักทะนุถนอมมานานหลายร้อยปี…ตกตายไปแล้วอย่างนั้นรึ!?ภายใต้ผ้าคลุมสีดำสนิท ร่างของจอมมารเงาสั่นเทิ้มด้วยโทสะที่ยากจะระงับก่อนหน้านี้สัมผัสวิญญาณเพียงเลือนรางยังไม่อยากจะปักใจเชื่อ ทว่าเมื่อมาเห็นสถานที่จริง… ทุกอย่างก็กระจ่างแจ้งเต็มสองตา!ฟุ่บ!เขาสะบัดมือวูบหนึ่ง ปราณมารสายหนึ่งพุ่งเข้าโอบล้อมวังวนเบื้องหน้า ฉายภาพเหตุการณ์ภายในลานกว้างใต้ดินของแดนลับขึ้นมาให้ประจักษ์ม่านฟ้าเงามืดที่เคยปกคลุมอันตรธานหายไป… ไข่มนุษย์มารเงาบนเสาหินไร้ซึ่งสัญญาณชีพ… และผลึกวิญญาณเงาล้ำค่าบนยอดเสา ถูกฉกชิงไปจนเกลี้ยงเกลาไม่เหลือหลอ!เมื่อภาพเหล่านั้นปรากฏแก่สายตา แม้จอมมารเงาจะมิได้เอ่ยคำผรุสวาทใดออกมา แต่หลินฉินที่ยืนสงบเสงี่ยมอยู่ข้างกายกลับสัมผัสได้ถึงบรรยากาศรอบด้านที่เปลี่ยนไปฉับพลันอากาศหนักอึ้งจนแทบขาดใจ ป่าทึบทั้งผืนคล้ายถูกปกคลุมด้วยเพลิงโทสะที่มองไม่เห็น แรงกดดันอันน่าสะพรึงกลัวแผ่ซ่านลงมาจากฟากฟ้ากดทับสรรพสิ่งผละ! ผละ!มดปลวก แมลงน้อยใหญ่ หรือแม้แต่สัตว์อสูรระดับต่ำในรัศมี ต่างพากันตัวระเบิดกลายเป็นหมอกเลือดจากแรงกดดันอันมหาศาลที่กดทับลงมา!หลินฉินเองก็รู้สึก
