แม้องค์จักรพรรดิจะโมโหมาก แต่ดูท่าทีก็ทำอะไรไม่ได้ภายในท้องพระโรงอันเงียบสงัด ใครก็ไม่อาจรู้ได้ว่าองค์จักรพรรดิจะมีแผนการทำเช่นไรต่อไปไม่นานองค์จักรพรรดิตรัสขึ้น “ฉินหรูเหลียง เจ้าเป็นมือขวาของข้ามาโดยตลอด ครั้งนี้ออกทำศึกสงครามที่เย่เหลียง ข้าก็คาดหวังไว้สูงกับเจ้า แต่ไม่คาดคิดเลยว่า สุดท้ายเจ้าจะแพ้ศึกสงครามกลับมา แถมข้ายังต้องสูญเสียสามคูเมืองของต้าฉู่”ใบหน้าของฉินหรูเหลียงสงบและเคร่งขรึมขึ้น กล่าวว่า “หม่อมฉันทำการรบไม่สำเร็จ ยินดีรับโทษพ่ะย่ะค่ะ”องค์จักรพรรดิตรัส “เรื่องนี้ยังไม่ต้องพูดถึง เจ้านำทหารไปเป็นหมื่นชีวิต แต่สุดท้ายเกือบทั้งหมดต้องมาตายลงที่ทะเลทราย และผู้คนที่สูญเสียสามีและลูกของพวกเขาต่างก็เศร้าสลด เพียงแค่สังหารหลิ่วเชียนเฮ้อไม่สาสมต่อความโกรธของราษฎร”“หม่อมฉันยินยอมให้ฝ่าบาทลงโทษพ่ะย่ะค่ะ”1206
องค์จักรพรรดิตรัส “เจ้าเป็นแม่ทัพที่รักของข้า ข้าลงโทษเจ้าไม่ลงหรอก แต่ข้าก็ไม่อาจทนเห็นปราชาชนโศกเศร้าเสียใจอย่างไม่เหลียวแลไม่ได้ จะต้องมีคำอธิบายให้กับพวกเขา”องค์จักรพรรดิตรัส เมื่อมองดูฉินหรูเหลียงที่กำลังคุกเข่าอยู่ในท้องพระโรง ในแววตาไม่มีการต่อสู้เคียงข้างกันในเหมือนในอดีต เพียงมองเหมือนมดเท่านั้นและตรัสว่า “วันนี้ข้าจะโยกย้ายเจ้าไปอยู่ที่ศาลยุติธรรมต้าหลี่ และที่ข้าได้รับเอกสารลับที่ส่งมาจากพรมแดนทางใต้ เรื่องทั้งหมดที่เกี่ยวข้องกับการทำศึกสงครามที่พรมแดนทางใต้จะถู
