มาเฉินเสียนก็เริ่มโกรธฉินหรูเหลียงหัวเราะและพูดว่า “เมื่อคืนข้านอนหลับสบาย”เฉินเสียนหรี่ตาลงพูด “ช่วงนี้ดูเหมือนท่านจะชอบหัวเราะนะ ถูกซุปไก่ทำให้สมองเบลอแล้วกะมั้ง”“หลายปีที่ผ่านมาข้าไม่เคยจะได้หัวเราะเลย ทำไม มีเพียงแค่ท่านที่จะหัวเราะได้?”เขาได้ยื่นซุปไก่ให้อวี้เยี่ยนพร้อมพูดว่า “เอาไปเททิ้ง”อวี้เยี่ยนมองดูแม่นมซุย แม่นมซุยหยักหน้าเบาๆ นางถึงได้รับหม้อซุปแล้วเดินออกไป นำเอาซุปไก่ไปเททิ้งที่แปลงดอกไม้อวี้เยี่ยนออกไปแต่แม่นมซุยยังคงอยู่ที่นั่น ฉินหรูเหลียงจะทำอะไรก็คงจะยาก นอกจากนี้เฉินเสียนยังคงระมัดระวังมากขึ้นเฉินเสียนเหลือบมองไปที่ซุปที่เคี่ยวข้นในมือของอวี้เยี่ยน และเย้ย “ไก่ตายตัวนี้ ช่างน่าสงสารจริงๆ หนึ่งวันไก่หนึ่งตัว ท่านไม่คิดว่ามันสิ้นเปลืองรึดอกไม้ในแปลงดอกไม้ของข้าช่างน่าสงสารจริง”ฉินหรูเหลียงว่า “งั้นพรุ่งนี้ข้าเปลี่ยนเป็นตุ๋นนกพิราบแทน?”1193
เฉินเสียนทำตาขาวใส่เขา เหลือบมองมือของเขาแล้วถามว่า “อุ้งมือของท่านดีขึ้นแล้วรึ? ”ฉินหรูเหลียงก็มองไปที่มือของเขาและพูดว่า “ไม่ดี”“ท่านหลอกใคร เมื่อวานเห็นมีกำลังตั้งมาก”ฉินหรูเหลียงพูด “เมื่อวานคือความรักที่แข็งแกร่ง ประสิทธิภาพเลยไม่ธรรมดาหน่อย”เฉินเสียนเตะออกไปหนึ่งที และเขาก็หลบไปด้านข้างทันเวลา ฉินหรูเหลียงว่า“พูดดีๆ ก็พูดดีๆ ท่านลงไม้ลงมือทำไมกันเล่า?”เฉินเสียนพูด “เขาเริ่มรักษาให้ท่านตั้งแต่เมื่อไหร่? ท่านถึงปิดบังข้าจนถึ
