ได้” เขากลัวว่าเฉินเสียนจะจับซุปไก่อีกครั้ง จึงได้ยืนขึ้นด้วยท่าทีที่เย็นชา แล้วเทซุปไก่กลับลงไปในถ้วยอีกครั้ง และถือถ้วยหันกลับไปประตู จากนั้นเทซุปไก่ร้อนสักถ้วยลงในแปลงดอกไม้ใต้ต้นไม้เมื่อเขากลับมา ในหม้อเหลือเพียงกระดูกไก่ที่ยังไม่ได้ตุ๋นให้เปื่อย ส่วนนํ้าซุปไม่หลงเหลือแม้แต่น้อยฉินหรูเหลียงวางถ้วยลงบนโต๊ะอย่างแรง และจ้องไปที่เฉินเสียน โดยไม่รู้ว่าความโกรธมาจากไหนและพูดว่า “ทำไมเจ้าถึงไม่ระแวดระวังข้า ข้าให้เจ้าดื่มอะไรเจ้าก็จะดื่มอย่านั้นรึ?”
1172
