รเท่านั้นแม่ทัพใหญ่แห่งแคว้นต้าฉู่ ในสายตาจักรพรรดิในยามนี้ก็เป็นเพียงสวะที่ไร้ค่าคนหนึ่งทว่าหากเขายังพอเป็นเครื่องมือในการใช้งานได้ ถึงแม้จะน้อยนิดเพียงใดจักรพรรดิก็จะกอบโกยผลประโยชน์ที่เหลือจากตัวเขาให้หมดสิ้นโดยไม่ลังเลเลยสักนิดฉินหรูเหลียงคุกเข่ากล่าวเสียงทุ้มตํ่าในท้องพระโรง “แต่จิ้งเสียนคือภรรยาสมรสของกระหม่อมนะพ่ะย่ะค่ะ”จักรพรรดิได้ยินพลันรู้สึกกราดเกรี้ยวเล็กน้อย กล่าวว่า “ยามนี้มาถึงได้ว่านางเป็นภรรยาสมรสแล้วหรือ ตอนที่เจ้าแต่งนางเข้าไป เจ้าไม่ยินดีปรีดาเลยสัก1164
นิด ทั่วทั้งแคว้นต้าฉู่ก็รู้ว่าเจ้าโปรดปรานเพียงภรรยารอง บัดนี้ภรรยาถูกขับไล่ออกจากจวน ทำไม เจ้าคิดจะใช้ชีวิตคู่กับจิ้งเสียนไปชั่วกัปชั่วกัลป์หรือ? เจ้าอย่าบอกนะว่าแต่ก่อนเจ้าแค่เสแสร้งรังเกียจนาง ยามนี้เจ้าตกหลุมรักนางเข้าแล้วจริงๆ”ฉินหรูเหลียงคลานอยู่บนพื้น กระทั่งศีรษะก็แนบติดกับพสุธาภรรยารองของเขาถูกขับไล่ออกจากจวน ซึ่งผู้อื่นให้ไม่รู้เลย ทว่าจักรพรรดิกลับรู้อย่างกระจ่างยามที่ฉินหรูเหลียงกับเฉินเสียนไม่อยู่ในจวน ไม่รู้ว่าเขาจัดคนเข้าไปสอดแนมในจวนแม่ทัพเท่าไหร่ต่อเท่าไหร่แล้วจักรพรรดิเขวี้ยงฎีกาใส่โต๊ะเบื้องหน้า เพื่อระบายโทสะของตนเขามองฉินหรูเหลียงที่คุกเข้าอยู่ด้วยโทสะ กล่าวอีกว่า “ตอนนั้นเจ้าเกลี้ยกล่อมให้ข้าไว้ชีวิตจิ้งเสียนและทำให้ข้าเชื่อว่าเจ้าไม่มีใจต่อนาง ยามนั้นข้ายอมให้เจ้าแต่งงานกับนางก็เพราะให้สอด
