สูงกว่า เฝ้ามองดูเธอตกจากก้อนเมฆลงไปสู่โคลนตม เฝ้ามองครอบครัวของเธอแตกสลาย และมองดูเธอที่ดิ้นรนอยู่ในกองเลือดระหว่างพวกเขาไม่มีอะไรเหลืออีกแล้วนอกจากความหนาวเหน็บและความแปลกหน้าต่อกัน ไม่มีอะไรอื่นเลย…จนถึงตอนนี้ฉินหรูเหลียงยังจำได้ว่าในตอนนั้น ในดวงตาของเฉินเสียนสะท้อนไปด้วยสีเลือดที่ท่วมท้นอยู่ทั่วทุกหนแห่ง ทว่าดวงตาคู่นั้นยังคงเปล่งประกายเมื่อมองมาที่เขาเธอตะโกนเรียกเขา… หรูเหลียงทันใดนั้นหัวใจของฉินหรูเหลียงก็ปวดร้าวขึ้นมา
1097
