ใจและกล่าวว่า “จะกลัวก็แต่ว่าข้ายอมก้มหัวเพื่อให้นางยกโทษให้ แต่นางจะไม่ยอมรับมัน”เซียงหลิงกล่าวว่า “นายหญิงไม่ลองแล้วจะรู้ได้อย่างไรเจ้าคะ”เพื่อช่วยหลิ่วเฉียนเฮ้อ หลิ่วเหมยอู่ไม่มีทางเลือกอื่น นางทนมองหลิ่วเฉียนเฮ้อตายไปทั้งอย่างนี้ไม่ได้ในที่สุดนางก็ยอมฟังเซียงหลิงและพยายามปรับความเข้าใจกับเฉินเสียนไม่ว่านางจะพกความจริงใจไปมากแค่ไหน ถึงอย่างไรนางก็ต้องเป็นฝ่ายเริ่มก่อนฉินหรูเหลียงตามเฉินเสียนไปที่วังเพื่อไปเยี่ยมเจ้าน่องน้อยอีกครั้ง เขาปล่อยให้เฉินเสียนเข้าไปในวังเพียงลำพังไม่ได้1082
คราวนี้เฉินเสียนมุ่งความสนใจทั้งหมดไปกับการเฝ้าดูเส้นทางภายในพระราชวังว่ามีช่องโหว่ให้เจาะออกไปหรือไม่ หากอยากช่วยพาเจ้าน่องน้อยออกไปต้องหลีกเลี่ยงองครักษ์กี่คน ต้องผ่านประตูวังไปกี่บานทว่าหลังจากตรวจสอบลู่ทางดูแล้ว เฉินเสียนก็พบว่ามันยากเสียยิ่งกว่ายากฉินหรูเหลียงไปส่งเฉินเสียนที่สวนสระวสันตฤดู เธอไม่ได้อยู่นิ่งสักวินาทีและวาดแผนภาพของพระราชวังออกมาแน่นอนว่าฉินหรูเหลียงก็อยู่ที่สวนสระวสันตฤดูเช่นกัน เขาช่วยชี้ให้เธอดูจุดที่มีการวางกำลังป้องกันเอาไว้พระราชอุทยานที่ใช้เลี้ยงดูเจ้าน่องน้อยอยู่ในเขตของพระราชวังส่วนกลางไม่ว่าจะออกไปทางประตูไหนก็ต้องพบกับการป้องกันอย่างแน่นหนายิ่งไปกว่านั้นจักรพรรดิยังคอยเฝ้ามองอย่างใกล้ชิด และทั้งในและนอกพระราชอุทยานต่างก็ได้รับการคุ้มกันโดยองครักษ์หลวงฉินหรูเหลียงเอ่ยอย
