่มากหรอก เพียงหวังว่ากาลเวลาข้างหน้าไม่เป็นศัตรูกับท่านก็พอแล้ว”ฉินหรูเหลียงกล่าวว่า “เดิมท่านไม่ควรกลับมา ตอนนี้ต้องการกลับมา วันข้างหน้าอยากจะหนีไปไม่ง่ายแล้วนะ แต่ว่าเพียงแค่ข้ายังอยู่ หากท่านยินยอม ก็อยู่ข้างกายข้าให้ข้าได้คุ้มครองท่าน”เฉินเสียนกระตุกริมฝีปาก ยิ้มแล้วกล่าวขึ้นว่า“หากท่านคุ้มครองข้าตลอดไปแล้วผู้ใดจะคุ้มครองท่าน? พอข้ากลับมาจัดการปัญหาที่แก้ไขยากให้ชัดเจนแล้วผู้ใดรับผู้นั้นเป็นผู้โชคร้าย มีท่านที่โง่เขลา ยังกล้าที่จะรับข้าต่อไป”ฉินหรูเหลียงกล่าวขึ้นว่า“ตอนนี้ท่านคือภรรยาของข้า ข้าจะพยายามคุ้มครองท่านเท่าที่ข้าจะทำได้ เป็นหลักการของฟ้าดินที่ไม่สามารถเปลี่ยนแปลงได้”นานมากแล้วที่ฉินหรูเหลียงไม่ได้กล่าวขึ้น เธอยังเป็นภรรยาของเขาอยู่การเดินทางอิสรเสรีของเธอช่วงนั้น มันได้จบสิ้นแล้วพวกเขากลับมาถึงเมืองหลวง ยังต้องได้รับการถูกควบคุมความสัมพันธ์นี้ด้วยฉินหรูเหลียงเห็นเธอไม่พูดจา เลยกล่าวอีกว่า“ท่านไปที่ห้องอาหารก่อนเลยข้าจะกลับเรือนล้างหน้าบ้วนปากสักครู่จะกลับมากินอาหารเย็นด้วยกัน”พูดจบ ฉินหรูเหลียงก็เดินผ่านเฉินเสียนไป1011
เฉินเสียนเอี้ยวตัวหันกลับ มองร่างสูงใหญ่ของเขาแล้วกล่าวขึ้นว่า“ไม่คิดจะไปหาหลิ่วเหมยอู่หน่อยหรือ?”ฉินหรูเหลียงชะงักฝีเท้า กล่าวเสียงทุ้มตํ่าว่า“เวลานี้ยังไม่อยากพบเจอ”หลังจากรอฉินหรูเหลียงไปแล้ว อวี้เยี่ยนตกใจจนพูดไม่ออก ครู่ใหญ่ๆเลยได้สติกลับมา กล่าว
