น? มันก็แค่เจ็บนิดหน่อย เพราะการปกป้องของท่าน ข้าจึงจะกลายเป็นคนสำออยไปแล้ว”เฉินเสียนจึงพูดขึ้นว่า : “คนเราเป็นกันแบบนี้นี่แหละ ข้าเองก็ถูกปกป้องมาโดยตลอดไม่สำออยเหมือนกันหรอกหรือ?”เธอรีบช่วยเขาพันแผลด้วยผ้าสะอาดจนแขนขาพันกันไปหมด จู่ๆ ซูเจ๋อก็ยื่นนิ้วมือที่เย็นเฉียบสัมผัสไปยังใบหน้าของเธอ จึงได้รู้ว่าดวงตาของเธอนั้นเปียกชุ่มไปด้วยนํ้าตาเฉินเสียนรีบหัวเราะราวกับไม่มีอะไรเกิดขึ้น พร้อมกับพูดขึ้นว่า : “เมื่อครู่นี้ไม่ทันได้ระวังเศษหิมะจึงโดนใบหน้าเข้า ท่านคิดว่าข้าร้องไห้อย่างงั้นหรือ?”“ใช่ ข้านึกว่าท่านร้องไห้”เฉินเสียนกัดฟันแน่น พร้อมกับพูดขึ้นว่า : “ข้าเปล่าเสียหน่อย ท่านจะต้องไม่เป็นอะไรนะ”ซูเจ๋อสัมผัสนํ้าที่เปียกชื้นบนใบหน้านั่น ค่อยๆ เอามาชิม แล้วจึงพูดขึ้นว่า :“หิมะนี่รสชาติค่อนข้างเค็ม”เฉินเสียนจึงพูดขึ้นว่า : “ต่อมรับรสของท่านมีปัญหาอย่างแน่นอน ซูเจ๋อกลางคืนอย่าหลับลึกจนเกินไป เวลาที่ข้าเรียกท่านจะต้องตื่น รับปากข้าได้หรือเปล่า?”936
เฉินเสียนถอดเสื้อคลุมชั้นนอกออกมา เพื่อจะนำไปห่มให้กับซูเจ๋อแต่กลับถูกซูเจ๋อปฏิเสธเสียก่อน : “ท่านใส่ไว้เถอะ ข้าไม่หนาว”เฉินเสียนเงียบไปครู่หนึ่ง แล้วจึงค่อยๆ สวมกอดซูเจ๋อ พร้อมกับพูดขึ้นว่า :“งั้นข้าจะกอดท่านไว้ อุ่นขึ้นมาบ้างหรือเปล่า”“อืม”เธอเองไม่รู้ว่าสรุปแล้วซูเจ๋อได้หลับหรือเปล่า ราตรีนี้ยิ่งดึกก็ยิ่งหนาวเย็นถึงแม้ว่าเธอจะสวมเสื้อผ้าค่อนข้
