ำแหน่งของกระหม่อมนั้นตํ่าต้อย และผู้คุ้มกันเมืองรู้จักกับขุนนางระดับสูงเช่นกัน เป็นการยากที่จะได้ยินเสียงของกระหม่อม กระหม่อมได้เพียงแค่รอ รอจนกว่าเขาจะถูกส่งไปยังเจียงหนาน จึงสามารถนำหลักฐานเหล่านี้ไปยื่นพร้อมกันได้”หลังจากที่เฉินเสียนใช้เวลาหนึ่งวันในการจัดการบัญชีกับซูเจ๋อและใต้เท้าเจิ้งการคิดคำนวณพบว่าผู้คุ้มกันเมืองได้ยักยอกเงินมากกว่าหนึ่งแสนตำลึงเพื่อใช้สร้างเขตอนุรักษ์นํ้าเจียงหนานนอกจากนี้ ซูเจ๋อยังหยิบจดหมายร่วมมือกระทำความชั่วส่วนตัวของผู้คุ้มกันเมืองและเหล่าขุนนางพวกนั้นออกมา รวมถึงการรับสินบนซึ่งรวมกันเป็นจำนวนมหาศาลเฉินเสียนอ่านจดหมายส่วนตัวทีละฉบับและพูดว่า “ท่านมีพวกนี้ได้อย่างไร?”898
ซูเจ๋อพูด “เมื่อวานได้ค้นหาในห้องหนังสือ และพบช่องลับบางอย่าง”“ท่านยังพบเห็นอะไรอีก?”ซูเจ๋อก้มลงและเหลือบมองเนื้อหาของจดหมายในมือจากด้านหลังไหล่ของเฉินเสียน คำพูดที่อ่อนโยนและลมหายใจของเขาพัดผ่านหูของเธอ “ยังมีหีบทองคำและเงินแท้”ต่อจากนั้น เฉินเสียนตัดสินใจเปิดศาลเพื่อรับฟังคดีทุจริตและติดสินบนของผู้คุ้มกันเมืองด้วยตนเองในจวนผู้คุ้มกันเมืองยังคงจัดงานศพ ขุนนางเหล่านั้นเดินมาที่จวนของเขาเข้าๆ ออกๆ ที่ห้องหนังสือ พยายามค้นหาจดหมายที่พวกเขาสื่อสารกับผู้คุ้มกันเมืองแต่คาดไม่ถึงว่าจดหมายเหล่านั้นได้ถูกใช้เป็นหลักฐานตั้งนานแล้ว และถูกบีบอยู่ในมือของเฉินเสียนแน่นอนว่าขุนนางเหล่านั้นจะไม่ให้เฉ
