ายตามองผ่านผู้ลี้ภัยไปทางเฉินเสียนเฉินเสียนฝืนไม่มองไปทางเขา ทำท่าทางราวกับไม่มีอะไรเกิดขึ้น กล่าวกับกลุ่มหญิงสาวผู้ลี้ภัยว่า“ยังมีผู้ที่ร่างกายสุขภาพไม่ดีให้มาหาข้าทางนี้ ข้ารับผิดชอบตรวจดูให้ทุกคนเอง”ซูเจ๋อมองแถวที่ต่อเรียบร้อยแล้วกระจายออก มีผู้ที่สุขภาพไม่ดีจริงๆไปหาเฉินเสียนอย่างไม่ขาดสายเขาบีบหรี่เปลือกตา ในแววตาเรียบเฉยนั้นมีความอบอุ่นบางเบาในตอนแรกผู้ลี้ภัยมีความขี้ขลาดบ้าง แต่พอเห็นเฉินเสียนตั้งใจตรวจรักษาให้พวกนาง ก็ค่อยๆมีความกล้าขึ้นมา822
ผกผันกับฉินหรูเหลียง ตอนที่รู้เรื่องความสัมพันธ์ที่ไม่สามารถบอกใครได้ถูกมัดเข้าด้วยกันของเขากับซูเจ๋อ เขาโกรธจนหน้าเขียวมักมีสายตาแฝงบางประการมองไปๆมาๆระหว่างเขากับซูเจ๋อซูเจ๋อยินดีปรีดารับได้ แต่ทว่าฉินหรูเหลียงมักจะมองเขม็งกลับไปมองเฮ่อโยวที่อยู่ด้านข้างยินดีปรีดากับความทุกข์ของผู้อื่น ประจบประแจงหัวเราะอยู่พักหนึ่งปัจจัยของนอกเมืองยากลำบากอย่างมากมาย ถึงแม้ว่าผู้ลี้ภัยจะไม่สามารถกินอิ่มท้องได้ทั้งหมด และก็ไม่มีเสื้อคลุมที่ให้ความอบอุ่นได้ แต่ก็นับว่ากินรองท้องแล้ว มีกองไฟสุมให้ความอบอุ่น ไม่ถึงกับว่าเหมือนเมื่อก่อนที่หนาวหิวโซใช้ชีวิตลำบากยากแค้นยากที่จะอดทนที่ไหนมีคนซ้อนกันอยู่ก็มีเรื่องสอดรู้สอดเห็น ก็นับว่าเป็นความสุขสนุกสนานในความลำบากประเภทหนึ่งหญิงสาวที่เป็นผู้ลี้ภัยพอพูดถึงฉินหรูเหลียงกับซูเจ๋อ ก็ส่ายศีรษะทอดถอนหายใจ ยากที่จะ
