แต่ก่อนเจ้าไม่ชอบให้ข้าดีกับเขาไม่ใช่หรอ ตอนนี้ข้ากับเขาไม่ดีกันจริงๆ เจ้าควรที่จะดีใจสิ”เฮ่อโยวพูดโต้แย้งขึ้นว่า “ข้าเป็นคนที่มีความสุขบนความทุกข์ของผู้อื่นอย่างนั้นรึ ข้าเห็นท่านไม่มีความสุข ข้าควรจะเป็นห่วงท่าน！”เฉินเสียนพูด “ข้าขอบใจเจ้ามากจริงๆนะ”“เอ้ย เฉินเสียน ท่านอย่ามาทำพูดดีได้ไหม！มันรู้สึกแปลกประหลาด มันทำให้ง่ายต่อการสูญเสียเพื่อน！”ในที่สุดเฉินเสียนก็หัวเราะขึ้นมาเมื่อเห็นเธอหัวเราะ เฮ่อโยวจึงหัวเราะตามแล้วพูดว่า “ท่านหัวเราะแล้วก็ดีท่านหัวเราะแล้วหน้าตาดูดีกว่าทำหน้าขึมเยอะเลย”809
เฉินเสียนหยิบเอาช้อนไปคนนํ้าซุปผักป่าในหม้อ ฟังเฮ่อโยวพูดต่ออีกว่า“เฉินเสียน จากเมืองหลวงถึงที่นี่ พวกเราเจอคนตายไม่น้อยเลย”เฉินเสียนเงียบไม่พูดไม่จาระหว่างการเดินพวกเขาพบเห็นคนตายมากมายเขาพูด “ไม่ว่าจะเป็นสงครามหรือว่าความอดยาก มักจะมีคนตายจากไป หากต้องการให้บนโลกมีแต่ความสงบปราชาชนมีความสุข มีเพียงแต่ต้องทำให้ปราชาชนต้าฉู่รํ่ารวย ดังนั้นอาณาจักอื่นๆก็ไม่กล้ามาทำสงครามแบบตามใจได้ ต้าฉู่ก็สามารถรอดพ้นได้จากทุกความอดอยาก ทำให้ปราชาชนไม่มีอะไรที่ต้องกังวล”เฉินเสียนพูด “คำพูดเหล่านั้นใครเป็นคนสอนเจ้ากัน？”เฮ่อโยวพูด “นี่คือความเข้าใจระหว่างการเดินทางของข้า นึกถึงหลุมศพผู้คนมากมายนอกเมืองเสวียน นึกถึงการเผากระดูกในเมืองจิง เบื้องหลังทุกเหตุการณ์สำคัญนั้นมักมีผู้คอยชี้นำ”นํ้าซุปผักป่าในหม้อนั้นกำลั
