“น่ารำคาญเสียจริง!”จางอวิ๋นสบถออกมาอย่างหัวเสีย พลางหันไปถามเถากู่หลาน “แม่นางกู่หลาน ตอนนี้เราอยู่ที่ไหนแล้ว?”เถากู่หลานที่เพิ่งได้สติจากแรงกดดันเมื่อครู่รีบตอบกลับด้วยน้ำเสียงตื่นตระหนก “ตอนนี้เราอยู่ในเขตตะวันตกของ‘แคว้นหนานโช่ว’ เจ้าค่ะ ไม่ไกลจากที่นี่คือ ‘เมืองเสวียนหยวน’ส่วนตำแหน่งที่เราอยู่คือเหนือน่านฟ้า ‘เทือกเขาเสวียนโซ่ว’…”นางเดินทางตามหาทางเข้าแดนลับเซียนมานาน เคยบุกตะลุยมาแล้วทั่วทั้งหกแคว้นแดนใต้ จึงคุ้นเคยกับภูมิประเทศส่วนใหญ่เป็นอย่างดี เส้นทางไปแคว้นหนานซิงครั้งนี้ นางจึงรับหน้าที่เป็นคนนำทางทั้งหมดทว่าเมื่อพูดถึงชื่อสถานที่ สีหน้าของนางก็ซีดเผือดลงฉับพลัน“แย่แล้ว! รีบหนีเร็วเจ้าค่ะ! ในส่วนลึกของเทือกเขาเสวียนโซ่วมีสัตว์อสูรทรงพลังอาศัยอยู่เพียบ แม้แต่ระดับหยวนอิงก็มี… เมื่อกี้เสียงมังกรคำรามดังขนาดนั้น มันต้องแห่กันมาแน่!”“ไม่ทันแล้วล่ะ”จางอวิ๋นส่ายหน้าเบา ๆ สายตาคมกริบจ้องมองตรงไปยังขอบฟ้าเบื้องหน้ากริ๊ซ——!!เสียงกรีดร้องของอินทรีที่แหลมสูงเสียดแทงแก้วหูดังแว่วมาแต่ไกล พร้อมกับเงาร่างมหึมาที่พุ่งแหวกอากาศเข้ามาด้วยความเร็วสูง!มันคืออินทรียักษ์ที่มีขนสีแดงเข้มดุจโลหิตตลอดตัวคว
