พยัคฆ์ลายวิญญาณหน้าซีดเผือด ริมฝีปากสั่นระริกอยากจะเอ่ยปากต่อรองอะไรอีกสักหน่อยเพื่อรักษาศักดิ์ศรีแต่ทว่า…เมื่อเห็นประกายเย็นยะเยือกของ ‘กระบี่เมฆาเวหา’ ที่จางอวิ๋นง้างขึ้นสูง เตรียมจะปักลงมาโดยไร้ความลังเล มันก็หน้าถอดสี ตะโกนลั่นจนเสียงหลง“ยอมแล้ว! เสืออย่างข้ายอมจำนนแล้ว!!”กึก!มือที่กำกระบี่ของจางอวิ๋นหยุดชะงักกลางอากาศ ปลายกระบี่อันคมกริบจ่ออยู่ที่นัยน์ตาดวงโตของพยัคฆ์ลายวิญญาณ ห่างออกไปไม่ถึงหนึ่งหน้าเล็บไอสังหารเย็นเฉียบแผ่ซ่านออกมาจากปลายกระบี่ทำเอาพยัคฆ์ลายวิญญาณขนลุกซู่ไปทั้งตัวตั้งแต่หัวจรดหางดวงตาคือจุดตายสูงสุดของมัน หากถูกแทงทะลุ วิญญาณของมันจะแตกสลาย กลายเป็นพยัคฆ์นิทราตลอดกาล!จางอวิ๋นไม่สนว่ามันจะคิดอะไร ยื่นมืออีกข้างออกไปกดที่กลางกระหม่อมของมัน แล้วใช้วิชา ‘เคล็ดประทับจิต’ ถ่ายเทพลังวิญญาณฝังลงไปทันทีวูบ!“นะ… นี่มันอะไร!?”พยัคฆ์ลายวิญญาณตื่นตระหนกสุดขีด รู้สึกเหมือนมีบางสิ่งแปลกปลอมฝังลึกอยู่ในสมอง ราวกับระเบิดเวลาที่หากมันคิดคดทรยศ หัวของมันพร้อมกับดวงตาทั้งสองข้างคงระเบิดกระจุยกลายเป็นเละเทะ“ถ้าเจ้าเชื่อฟัง มันก็ไม่มีผลอะไรกับเจ้าหรอก”จางอวิ๋นเอ่ยเสียงเรียบ แต่เปี่ยมด้วยอำน
