คลื่นลูกใหญ่ถาโถมหรือทำให้เขากลัวขึ้นมาได้นี่แหละ ซูเจ๋อเขาหรี่ตา แล้วไตร่ตรองสักพัก:”ที่แท้ก็เป็นเช่นนี้ เกรงว่าคงเพราะฝนตกหนักจนถล่มรังของหนูที่ไหนสักที่ ในเมื่อรู้สาเหตุแล้ว ก็ปรุงยารักษาง่ายแล้วล่ะ“เฉินเสียนเชื่อคำพูดของซูเจ๋อมาตลอดจากคำพูดของเขา ฟังไม่ออกเลยว่าเขามีความเกี่ยวข้องกับเรื่องนี้แน่นอนว่าเฉินเสียนคาดหวังว่าเรื่องนี้จะไม่เกี่ยวกับเขา ในเมื่อตอนนี้ซูเจ๋อพูดเช่นนี้แล้ว เธอก็จะบังคับให้ตัวเองไม่ไปคิดอะไรมากแต่แค่ไม่รู้ว่าเธอควบคุมให้ตัวเองไม่ไปคิดมากเช่นนี้แล้วจะยังสามารถควบคุมไปได้นานเท่าไร737
เฉินเสียนพยักหน้า แล้วพูด:“ดังนั้นข้าก็เลยคิดว่าอยากจะคุยเรื่องใบสั่งยากับท่านสักหน่อย”ซูเจ๋อถาม:“หายารักษาเจอแล้ว?”เฉินเสียนเลยเล่าเรื่องยาที่เธอกับหมอในเมืองปรุงผสมให้ฟังหนึ่งรอบ เพราะไม่สามารถกำจัดโรคระบาดให้หายขาดได้ แน่นอนว่ายังมีส่วนที่ต้องแก้ไขให้ดีเธอก็อยากรู้ความเห็นของซูเจ๋อเช่นกันเพราะยังไงวิชาการแพทย์ของซูเจ๋อลํ้าเลิศ นี่เป็นการลองที่สมเหตุสมผลต่อมาซูเจ๋อไตร่ตรองสักพัก ไปที่ใบสั่งยาแล้วเพิ่มยาสองสามตัว ให้เฉินเสียนเอาไปลองเฉินเสียนได้รับแล้ว ก็รีบออกไปซูเจ๋อถามไล่หลังมา:“อาเสียน อยากให้ข้าช่วยหรือไม่ ข้าสามารถไปลองและปรุงยาที่ดีที่สุดด้วยกันกับท่านได้นะ”เฉินเสียนหยุดเดิน ไม่ได้หันกลับไป:“ไม่ต้องหรอก ท่านช่วยข้าดูแลฉินหรูเหลียงก็พอแล้ว ถ้าหากอาการของเขาดีขึ้นแล้ว มีเว