ลือซึ่งกันและกันพึ่งพาอาศัยกันและไววางใจกันก็เป็นเรื่องยากมากๆแมทัพโฮวมอบหมายกองกําลังทหารใหคุมกันไปสงที่เมืองจิงในขณะนั้นซูเจอกําลังนั่งอยูบนรถมาแมทัพโฮวก็นั่งอยูขางรถมาของเขาแมวาจะมีกองเกียรติยศแตแมทัพโฮวก็สงทหารติดตามสวนตัวอยูในนั้นเมื่อแมทัพโฮวและซูเจอพูดคุยกันก็ไมตองกลัววาใครจะไดยินแมทัพโฮวมองขึ้นไปที่ถนนคดเคี้ยวขางหนาและกลาววา“นี่เป็นทางยาวที่จะขึ้นไปบนภูเขาใตเทาซูจะตองระมัดระวังปกปององคหญิงใหดีละ”ซูเจอกลาววา“ทานแมทัพวางใจเถอะนี่เป็นหนาที่ของขา”“ขาไววางใจกับใตเทาซูมาโดยตลอดใตเทาซูระหวางเดินทางกลับเมืองหลวงใหเรียกใชขุนนางเกาเพื่อเปิดประตูเมืองตางๆถึงตอนนั้นกองทัพชายแดนใตจึงจะสามารถสํารวจทางเหนือไดเพื่อจะไมตองเปลืองแรงและหลีกเลี่ยงการตอสูที่
699รุนแรงเพื่อความเสียหายตอประชาชนทั่วไปแตยังไงเสนทางนี้มันก็อันตรายมาก”ขุนนางหลายคนถูกลดตําแหนงเหมือนแมทัพโฮวตอนนี้มีโอกาสแลวตราบใดที่มีการติดตอกับขุนนางเกาทุกที่ทุกเมืองก็ไมตองโจมตียึดครองเปิดประตูเมืองตอนรับพวกเขาเพียงแตไมรูวาใจของขุนนางเกาเหลานั้นเหลืออยูเทาไรแลวซูเจอตองทดสอบทีละขั้นตอนและเขาตองตื่นตัวตอลูกศรลับของเมืองหลวงทุกเมื่อเฉินเสียนจําเป็นตองสรางชื่อเสียงและบารมีของตัวเองในระหวางการเดินทางไมเชนนั้นเขาจะไมสามารถโนมนาวขุนนางและประชาชนในพื้นที่ไดและความพยายามของซูเจอไดหลอหลอมบารมีของเธอในที่สุดเธอก็จะกลายเป็นองคหญิงจิ้งเสียน