แล้วรู้สึกว่าช่วงเวลาสั้นๆไม่เจอเฮ่อโยวนี้เปลี่ยนแปลงเยอะมากเขาไม่เหมือนเมื่อก่อนที่โฉมหน้าดูดีเป็นคุณชายที่ถูกโอ๋จนเปราะบางอีกแล้วโฉมหน้าขอบและมุมแบ่งแยกชัดเจนบ้าง คำพูดก็ไม่ได้เอะอะโวยวายเหมือนเมื่อก่อนสหายพบปะกันอีกครั้ง แน่นอนว่าภายในใจของเฉินเสียนดีใจมาก ราวกับจะยิ้มก็ไม่ยิ้มกล่าวขึ้นว่า“ลํ่าสันแล้วนะ?คนก็ยิ่งมีบุคลิกดีขึ้นเรื่อยๆแล้ว”บนใบหน้าของเฮ่อโยวมีรอยยิ้มแสดงออกมา แล้วกล่าวขึ้นว่า “นั่นก็แน่นอนอยู่แล้ว พวกท่านไปเดือนกว่าแล้ว ช่วงเดือนกว่านี้ทุกวันฟ้ายังไม่สางข้าไปที่จุดรวมพลฝึกทหารกับปรมาจารย์ ปรมาจารย์สอนข้าต่อยด้วยตนเองนะ”“ปรมาจารย์ของเจ้า?”เฮ่อโยวกล่าวอย่างมีความสุขว่า“ก็คือแม่ทัพโฮ้ว หลังจากที่พวกท่านไปข้าได้เคารพแม่ทัพเป็นปรมาจารย์ ตอนนี้อย่าพูดว่าทหารสองคนเลย มามากกว่านี้จำนวนหนึ่งข้าก็ชนะได้”เฉินเสียนหัวเราะแล้วกล่าวขึ้นว่า“ดีเช่นนี้”เฮ่อโยวรู้สึกแสลงใจมาโดยตลอด ตอนที่เฉินเสียนกับซูเจ๋อไปที่ค่ายเย่เหลียงวันนั้น เขาถูกเย่เหลียงเมินเฉย จากนั้นทหารของเย่เหลียงสองคนบังคับให้กลับมาเวลานั้นจิตใจของเฮ่อโยวรีบร้อนและจนปัญญาเป็นอย่างมาก ต่อมาเขาได้สาบานว่าจะเรียนฝีมือ ไม่สามารถให้คนดูถูกได้614
เพียงเขาเรียนฝึกฝีมือแล้ว ถึงได้ไม่มีคนดูถูกเขา คนอื่นรู้จักกับเขาก็ไม่ได้รู้จักเขาในฐานะคุณชายตระกูลเฮ่อแล้ว ตอนที่พบเจออันตรายเขาปกป้องตัวเองได้ ไม่เป็นตัวถ่วงของทุกคนเส้นทางที่เ
