ตระหง่านอยู่ใจกลางแคว้นหนานอวิ๋น ห่างจากชายฝั่งทะเลสีครามไม่ไกลนัก สำหรับผู้บำเพ็ญเพียรที่สามารถเหาะเหินเดินอากาศ ใช้เวลาเพียงครึ่งค่อนวันก็เดินทางมาถึงในวันที่สองหลังจากคณะของเจ้าสำนักหลิงเซียนจากไปจางอวิ๋นก็นำขบวนออกเดินทางเวลานี้ พวกเขายืนตระหง่านอยู่บนยอดเขาสูงนอกกำแพงเมืองหนานอวิ๋นจากจุดนี้ สามารถกวาดสายตามองเห็นทัศนียภาพของเมืองหนานอวิ๋นได้กว่าครึ่งค่อนเมือง และจุดที่โดดเด่นสะดุดตาที่สุด คือกลุ่มคฤหาสน์ขนาดมหึมาที่กินพื้นที่กว้างขวางใจกลางเมืองนั่นคือ… รังของตระกูลหลิน“หมิงเอ๋อร์ เตรียมตัวพร้อมหรือยัง?”จางอวิ๋นหันไปถามสวีหมิงที่ยืนนิ่งอยู่ข้างกายสวีหมิงจ้องเขม็งไปยังกลุ่มคฤหาสน์เบื้องล่าง นัยน์ตาลุกโชนไปด้วยไฟแค้นที่ฝังลึกถึงกระดูกดำ เขาพยักหน้าให้จางอวิ๋นอย่างหนักแน่นฝ่ามือหนากระชับด้าม ‘ดาบแห่งการแก้แค้น’ ที่จางอวิ๋นมอบให้ไว้แน่นจนเส้นเลือดปูดโปน“ไปเถอะ! ไปทวงทุกอย่างคืนมา!”จางอวิ๋นเอ่ยอนุญาตกี๊ซซซ!สิ้นเสียง อินทรีขนเหล็กสีขาวตัวมหึมาที่มีความยาวลำตัวกว่าสองเมตรก็โฉบลงมาเทียบท่าหน้ายอดเขา ลมจากปีกพัดฝุ่นตลบอบอวลนี่คือสัตว์พาหนะระดับสูงที่เขาให้กลุ่มโจรสลัดหยกศิลาจัดเตรียมไว้ให้
