านหลังบ้านมายังลานหน้าบ้านด้วยความเร็วสูง“ไห่ไห่! อวิ๋นหมายเลขหนึ่งไม่ใช่ของเล่นนะ รีบวางลงเดี๋ยวนี้!”จางอวิ๋นรีบเอ่ยปากดุอู๋ไห่ไห่ชะงักกึก พยักหน้าหงึกๆ อย่างว่าง่าย ก่อนจะเหวี่ยงแขนปล่อยอวิ๋นหมายเลขหนึ่งทิ้งไปส่งๆ ราวกับโยนตุ๊กตาผ้าตู้ม!ร่างหุ่นเชิดกระแทกพื้นเสียงดังสนั่นหวั่นไหว จนพื้นหินแข็งแกร่งยุบตัวลงเป็นหลุมขนาดมหึมา!จางอวิ๋นถึงกับมุมปากกระตุกระริก เส้นเลือดดำปูดโปนขึ้นที่ขมับสวีหมิงที่ยืนอยู่ข้างๆ มองภาพตรงหน้าตาค้างด้วยความตกตะลึงสุดขีด “ทะ… ท่านอาจารย์… นี่คือ?”ก่อนหน้านี้ตอนเพิ่งได้สติ เขาก็เห็นอู๋ไห่ไห่วิ่งเล่นกับอวิ๋นหมายเลขหนึ่งอยู่ที่ลานหลังบ้านแล้ว แต่เพราะรีบติดต่อจางอวิ๋นจึงยังไม่ได้ซักถามพอมาเห็นฉากสำ แดงเดชกะทันหันกับตาตัวเอง ถึงกับช็อกจนพูดไม่ออก เด็กน้อยนี่ดูยังไงก็แค่อายุสองสามขวบไม่ใช่หรือ? เหตุใดจึงมีพละกำลังมหาศาลปานช้างสาร ขนาดจับอวิ๋นหมายเลขหนึ่งทุ่มจนพื้นธรณีสะเทือนได้?แล้วไอ้คำว่า ‘อา… จาน’ นั่นมันภาษาอะไร?จางอวิ๋นกระแอมไอเล็กน้อยก่อนเอ่ยแนะนำ “หมิงเอ๋อร์อาจารย์จะแนะนำให้รู้จัก นี่คือศิษย์น้องสี่ของเจ้า นามว่า อู๋ไห่ไห่!”“ศิษย์น้องสี่?”สวีหมิงอุทานด้วยความประหลาดใจ“ไห่ไห่ นี่คือศิษย์พี่ใหญ่ของเจ้า สวีหมิง!”จางอวิ๋นก้มลงอุ้มอู๋ไห่ไห่ขึ้นมา แล้วชี้ชวนให้ทำความรู้จักอู๋ไห่ไห่ได้ยินดังนั้น ดวงตากลมโตใสแจ๋วก็จ้องมองสำ รวจสวีหมิงเขม็งชั่วพริบตานั้น สวีหมิงร
