มื่อหลังจากต้าฉู่สงบลง ฝ่าบาทส่งพระราชบุตรเพื่อไปต้าฉู่เป็นพระสวามี”องค์จักพรรดิเย่เหลียงแค่ฟังก็รู้โกรธ “นี่เจ้ากำลังหมิ่นประมาทข้าใช่รึไม่ ให้พระราชบุตรของข้าไปเป็นพระสวามี มันจะต่างจากผู้หญิงที่ไปเป็นนางสนมได้อย่างไร!”ซูเจ๋อพูดเบาๆว่า “ในความเป็นจริง ต้าฉู่ไม่สามารถที่ให้ผู้หญิงคนเดียวตัดสินใจได้ตลอด หลังจากองค์หญิงจิ้งเสียน ในอนาคตใครจะเป็นคนที่ควบคุมดูแลอำนาจการเมืองของต้าฉู่ นั่นยังไม่แน่นอน”จักรพรรดิเย่เหลียงใจเย็นขึ้นทันที“คำพูดเจ้าหมายความว่าอย่างไร？”ซูเจ๋อพูด “ถ้าเกิดองค์หญิงจิ้งเสียนกับพระราชสวามีให้กำเนิดพระราชบุตรชาย ก็สามารถจะควบคุมดูแลต้าฉู่ได้ นั่นหมายถึงไม่ต้องมีการสูญเสียเลือดเนื้อกำลังพลทหารของเย่เหลียงเลยแม้แต่นิด ”454
จักรพรรดิเย่เหลียงเหมือนได้ฟังความคิดเห็นที่เฉียบขาด แต่ปากยังคงพูดต่อว่า “วางแผนเหมือนเจ้า ฉลาดเหมือนองค์หญิงจิ้งเสียน พระราชบุตรที่เกิดจากพระสวามีของเย่เหลียงจะได้สืบทอดราชบัลลังก์ต่อจากต้าฉู่？”“คนที่สามารถสืบทอดราชบัลลังก์จากต้าฉู้ได้นั้น ต้องไม่ใช่พระราชบุตรที่เกิดจากพระราชสวามีจากปราชาชนคนธรรมดา ไม่ใช่แค่ความสำคัญของสายเลือดแต่ยังต้องการการสนับสนุนและพึ่งพาอาศัยจากราชวงค์ของเสด็จพ่ออีกด้วย”คำพูดของซูเจ๋อนั้นดูมีเหตุผล เป็นไปไม่ได้ที่จะชี้ให้เห็นได้โดยตรง ทุกอย่างมีทั้งข้อดีและข้อเสีย มันขึ้นอยู่กับการคัดเลือกคัดเลือกดี ข้อเสียก็สามารถกลายเป็น
