าง เช่นนี้มันไม่สมเหตุสมผลเลย”เฉินเสียนเลิกคิ้วขึ้นและกล่าวว่า “ในเมื่อยังมีกษัตริย์และขุนนาง กษัตริย์ยังรักปราชาชนเหมือนโอรส ทำไมกษัตริย์จะรักขุนนางเช่นนี้ไม่ได้ ท่านคิดว่านี่ไม่สมเหตุสมผล บางทีเย่เหลียงและต้าฉู่ของข้าระหว่างกษัตริย์และขุนนางอาจจะแตกต่างกัน นอกจากนี้ ทูตกำลังปฏิบัติภารกิจที่เย่เหลียง ครั้งนี้เขามีความรับผิดชอบอันหนักหน่วงและล่าช้าไม่ได้ สำหรับสถานการณ์โดยรวม ข้าดื่มเหล้าแทนเขาก็ไม่เห็นเป็นอะไรเลย”เฉินเสียนช่วยซูเจ๋อดื่ม ขุนนางเย่เหลียงเหล่านี้ไม่สามารถออกมาดื่มได้แน่นอนว่าพวกเขาไม่พอใจถ้าคืนนี้ซูเจ๋อเมา ซูเจ๋อจะต้องจิตใจไม่ดีอย่างแน่นอนเมื่อต้องเจรจาในวันรุ่งขึ้น ตราบใดที่เขาไม่สบาย ทุกคนในเย่เหลียงก็จะสบายดีขุนนางบางคนพูดด้วยสีหน้าเรียบเฉยว่า “ในเมื่อท่านยังดื่มเหล้าไม่ได้ ท่านทำหน้าที่อะไรอยู่? ต้าฉู่ก็น่าจะหาคนใช้การได้มานะ จะหาคนที่ใช้ไม่ได้มาเพื่อสิ่งใด?”บรรดาขุนนางยิ้ม394
เฉินเสียนกล่าวอย่างสงบ “ใต้เท้าซูเป็นอาจารย์ของข้า รับราชการอย่างบริสุทธิ์ และเป็นแบบอย่างที่ดีในหมู่ขุนนาง ได้ยินสิ่งที่ใต้เท้าพูด ข้ารู้สึกน่าขันนักคนใช้ได้ต้องสามารถดื่มเหล้าได้หรือ ถ้าถึงเวลานี้ถ้าสามารถดื่มและจบการพูดคุยเพื่อสันติภาพได้ข้าจิ้งเสียนก็จะอยู่ตอบแทนอย่างถึงที่สุด ถ้าเมา คิดว่าตราบใดที่ดื่มอย่างมีความสุข เงื่อนไขทั้งหมดจะได้รับการยกเว้นหรือไม่?ขุนนางของฝั่งตรงข้ามเยาะเย้ย “
