ิ่วเฉียนเฮ้อตัดสินใจลองอีกครั้งเฉินเสียนก็แค่ผู้หญิงคนหนึ่งไม่จำเป็นต้องกลัว แต่ซูเจ๋อข้างๆเธอ คาดเดาไม่ได้ และเป็นทูตของการเจรจาสันติภาพนี้ ต้องกำจัดให้สิ้นซากก่อน แล้วค่อยมาจัดการกับเฉินเสียนก็ไม่สายหลิ่วเฉียนเฮ้อตัดสินใจฆ่าซูเจ๋อก่อน เขาจะสวมหน้ากากกลางดึก ไปที่กระโจมของซูเจ๋ออย่างเงียบ ๆซูเจ๋ออิงอยู่เงียบๆ นอกกระโจม ไฟในเตาถ่านก็ลุกเป็นไฟ ไม่ดับลงบังเอิญมีทหารกลุ่มหนึ่งกำลังลาดตระเวนและเดินผ่านกระโจมมาพอดี หลิ่วเฉียนเฮ้อซ่อนตัวอยู่ในความมืด และเมื่อทหารลาดตระเวนออกไป เขาแอบก็เข้าไปในค่ายทันทีด้วยความเร็วที่เร็วที่สุดในแสงสลัวๆ หลิ่วเฉียนเฮ้อเห็นว่าผ้าห่มบนเตียงปูดขึ้น คิดไปว่าต้องเป็นซูเจ๋อที่นอนอยู่บนนั้น369
ดังนั้นเขาจึงกราชับมีดในมือ ขยับเท้าอย่างเงียบ ๆ แล้วยกมีดขึ้นปักลงบนเตียงอย่างรวดเร็วอย่างไรก็ตาม ใต้ผ้าปูที่นอนที่มีดสัมผัสนั้นนุ่มและอ่อน ไม่เหมือนโดนคนหัวใจของหลิ่วเฉียนเฮ้ออึมครึม เขาเปิดผ้าห่มด้วยมีด เห็นเพียงหมอนสองใบที่ซ่อนอยู่ข้างใน!เมื่อรู้ว่าตนเองคิดผิด เขาจึงหันกลับออกจากกระโจมทันทีแต่มันก็สายเกินไปในเวลานี้ ในรอบๆ ที่ตอนแรกมืดสลัว จู่ๆ ไฟก็สว่างขึ้น และทหารก็รีบออกมาจากกระโจมข้างๆ ทันที ล้อมรอบทั้งกระโจมทันทีในเวลานี้หลิ่วเฉียนเฮ้อมีปฏิกิริยาตอบสนอง เขาถูกกับดักแล้วคนเหล่านี้เตรียมการมานานแล้วแม่ทัพเย่เหลียงถือคบไฟในมือเข้าไปในกระโจมก่อนหลิ่วเฉียนเฮ้อไม่สามารถ
