าฉู่ได้อย่างไร!”ท่านแม่ทัพมองหลิ่วเฉียนเฮ้อแล้วเอ่ยถามว่า “เจ้าเป็นคนวางยาพิษในตอนบ่ายใช่หรือไม่?”ก่อนที่หลิ่วเฉียนเฮ้อจะตอบได้ ท่านแม่ทัพก็ให้คนไปที่กระโจมของเขาเพื่อค้นหาในทันที และค้นหาทั่วร่างกายของเขา ซึ่งพบอาวุธและยาพิษที่ซ่อนอยู่หลักฐานเป็นที่แน่ชัดว่าเป็นหลิ่วเฉียนเฮ้อ ชี้ชัดว่าหลิ่วเฉียนเฮ้อหักล้างท่านแม่ทัพกล่าวว่า “ข้าได้ยินจากท่านทูตซู เดิมทีเจ้าเป็นผู้ลี้ภัยจากต้าฉู่ และเจ้ามีความผิดในคดีอาญา ตอนแรกข้าไม่เชื่อ แต่ตอนนี้ดูเหมือนว่าเป็นเช่นนี้ เจ้า371
มาอยู่เย่เหลียง ไม่ใช่เห็นแก่เย่เหลียง แต่เพื่อพยายามจะล้างแค้นให้ตัวเอง ข้าจะใช้กฎหมายทหารจัดการกับเจ้า!”หลิ่วเฉียนเฮ้อเยาะเย้ยและพูดว่า “ข้าทำคุณประโยชน์มากมายให้กับเย่เหลียง แต่ในท้ายที่สุดท่านแม่ทัพก็ฟังคำพูดไร้สาระของทูตศัตรู และยังจะจัดการข้ากับกฎหมายทางทหาร! ข้าทำเช่นนี้เพราะเพื่อเย่เหลียงสามารถครองอนาคตและครองอำนาจได้สำเร็จ! ”“เข้ามา จับเขาและขังไว้ แล้วส่งเขาไปพบจักรพรรดิในวันรุ่งขึ้น ให้จักรพรรดิจัดการ!”เดิมทีซูเจ๋อย้ายจากกระโจมของเขาไปกระโจมของเฉินเสียน คุยแต่กับเพียงแค่ท่านแม่ทัพ คนอื่นๆ ไม่รับรู้หลังจากที่เฉินเสียนกลับมาที่กระโจมก่อน ซูเจ๋อได้เจรจากับท่านแม่ทัพเกี่ยวกับกองทหารวางแผนที่ซุ่มโจมตีรอบๆ กระโจมของเขา เขาคาดว่าหลิ่วเฉียนเฮ้อจะทำอีกครั้งในคืนวันนี้มิฉะนั้นหลังจากที่เขาและเฉินเสียนออกจากค่ายทหารในวันรุ่
