นางรีบเข้าไปประคองเฉินเสียนขึ้นรถม้าเฉินเสียนเองก็ไม่รู้ว่าผู้ที่มามีจุดประสงค์อะไรแค่การวิ่งปีนป่ายและบินอยู่บนต้นไม้นั่น ก็รู้แล้วว่าแต่ละคนคงจะฝีมือแกร่งกล้าไม่เบา เพราะฉะนั้นเฉินเสียนมั่นใจได้ในทันทีว่าคนกลุ่มนี้ไม่ใช่โจรธรรมดาของพื้นที่อย่างแน่นอนเพราะถ้าเป็นโจรธรรมดาทั่วไป ก็คงจะไม่แอบเข้ามาโดยการปีนป่ายต้นไม้และอาศัยเสียงลมเสียงใบไม้ในการอำพรางตัว แต่จะมาอย่างโอ่อ่าผ่าเผย ชูธงรัวกลองอย่างไม่เกรงกลัวใครต่างหากเพราะฉะนั้นคนกลุ่มนั้นจะต้องเป็นพวกที่ติดตามมาจากเมืองหลวงอย่างแน่นอนเฉินเสียนเริ่มคิดไปต่างๆ นานา คนกลุ่มนี้พุ่งเป้ามาที่เธอหรือ?216
การเดินทางสู่เขตชายแดนก็มาถึงครึ่งทางแล้ว ตลอดทางก็ไม่ได้เกิดเรื่องอะไรขึ้นเลย จนถึงตอนนี้เพิ่งจะมีคนมา มันน่าแปลกเสียจริงหากว่าฝ่าบาทได้ส่งคนมาคร่าชีวิตของเธอจริงๆ ละก็ ควรจะลงมือตั้งนานแล้วไม่ใช่หรือ ทำไมถึงรอให้ซูเจ๋อมาสมทบกับเธอแล้วจึงค่อยลงมือล่ะอีกอย่างฉินหรูเหลียงก็ยังมีชีวิตอยู่ ฝ่าบาทคงจะไม่เผด็จการขนาดนั้นหรอกมั้งถ้าหากพุ่งเป้าไปที่ซูเจ๋อล่ะ?เฉินเสียนรู้สึกว่าโอกาสเป็นไปได้น้อยมาก ซูเจ๋อรับหน้าที่ไปเจรจาสันติภาพยังไม่ทันจะได้ติดต่อไปทางอาณาจักรเย่เหลียง ก็ถูกโจมตีระหว่างทางเสียก่อนแบบนี้ก็เท่ากับว่าล้มเหลวในขั้นตอนสุดท้ายนะสิเมื่อคิดแบบนี้แล้ว เฉินเสียนจึงเข้าไปหลบในรถม้ากับชิงซิ่งแต่เพียงชั่วอึดใจ สีหน้าของเฉินเสียนก็เปลี่ยนไปทั
