อ?”แม่นมซุยพยักหน้าพร้อมกับพูดขึ้นว่า : “แม่บ้านจ้าว มีอะไรหรือเปล่า?”แม่บ้านจ้าวจึงยกชาหวานเข้ามาสองถ้วย พร้อมกับพูดขึ้นว่า : “นี่เป็นชาหวานที่ข้าเอามาให้องค์หญิงและเอ้อเหนียงดื่ม ห้องครัวเพิ่งต้มเสร็จใหม่ๆ เมื่อกี้เจออวี้เยี่ยนและได้ให้นางชิมไปแล้ว นางบอกว่ารสชาติดีทีเดียว ข้าจึงจะเอามาให้องค์หญิงชิมสักหน่อย”เสียงของเฉินเสียนดังออกมาจากในหอนอน : “แม่บ้านจ้าว ใจดีแล้ว”แม่บ้านจ้าวยกชาถ้วยหนึ่งให้กับแม่นมซุย พร้อมกับพูดขึ้นว่า : “ยังมีอีกถ้วยถ้วยนี้สำหรับแม่นมซุย”แม่นมซุยรับมาพร้อมกับพยักหน้า จากนั้นก็ปิดประตูลงให้แม่บ้านจ้าวอยู่นอกประตูถ้วยที่เตรียมชาหวานให้กับเฉินเสียนเป็นถ้วยกระเบื้องเคลือบสีเขียวลวดลายสีเหลือง ส่วนถ้วยที่เตรียมให้กับแม่นมซุยเป็นถ้วยกระเบื้องสีขาวธรรมดามองปราดเดียวก็รู้ได้เลยทันทีว่านายบ่าวแบ่งแยกชัดเจนแม่นมซุยเป็นคนทำอะไรก็มีระเบียบพิถีพิถันเสมอ ข้อนี้แม่บ้านจ้าวไม่ได้เป็นห่วงว่าแม่นมซุยจะหยิบสลับถ้วย991
แม่นมซุยตรวจสอบเพื่อทดลองว่าไม่มีพิษ นํ้าชาใสสะอาดหอมสดชื่น ใช้เข็มเงินจุ่มลงไปก็ไม่เกิดปฏิกิริยาเปลี่ยนเป็นสีดำ จึงส่งชาหวานถ้วยนั้นเชิญเฉินเสียนดื่มเฉินเสียนพูดขึ้นว่า : “เอ้อเหนียงลำบากมาทั้งคืน เจ้าก็ดื่มเถอะ”นํ้าชารสชาติดีทีเดียว แต่ไม่ได้พิเศษอะไรมากมายนักจากนั้นเมื่อไม่มีอะไรทำ เฉินเสียนบ้วนปากเสร็จแล้วจึงเอนตัวนอนลงบนเตียง เพื่อไม่เป็นการรบกวน แม่นมซุยจึ
