้ว ก็ตรงไปที่บ่อนพนันเพื่อจะไปถอนทุนคืนทันทีเขาพูดขึ้นว่า : “ข้าเสียพนันไปสองพันตำลึงแล้ว หากถูกตาแก่ที่บ้านรู้เข้า ข้าต้องถูกตีจนเละเป็นเต้าหู้แน่ๆ”เฉินเสียนพูดขึ้นว่า : “ท่านเสียไปสองพันตำลึงแล้ว ยังจะนำสองร้อยตำลึงเข้าไปอีกหรือ? บ่อนเขามองว่าท่านโง่แต่มีเงินเยอะ คิดว่าเขาจะยอมให้ท่านชนะหรือ?”เฮ่อโยวไม่เชื่อ ในหัวของเขามีเพียงความคิดที่จะชนะพนันเท่านั้น แล้วก็เดินเข้าบ่อนพนันเชียนจินทันทีเฉินเสียนหัวเราะพร้อมกับพูดขึ้นว่า : “ใครให้ความมั่นใจนี้กับเขากัน?”หลิวอีกว้าและอวี้เยี่ยนพากันส่ายหน้าพร้อมกันอย่างพร้อมเพรียง พวกเขาตั้งร้านแผงลอยอยู่บนถนนสายนี้นานขนาดนี้แล้ว พบเห็นผู้คนที่ถูกบ่อนพนันดูดเลือดมาก็ไม่ใช่น้อยๆยังไงก็ไม่ใช่แค่เฮ่อโยวคนเดียวเสียหน่อยผ่านไปตั้งนานแล้วแต่ก็ยังไม่เห็นเฮ่อโยวออกมาสักที ไม่รู้ว่าสถานการณ์ข้างในตอนนี้เป็นยังไงบ้างแล้วเฉินเสียนลูบหยกของเขาอยู่ครู่หนึ่ง ด้านหลังของหยกมีตัวหนังสือ “เฮ่อ” ที่ไม่ค่อยเด่นมากนักสลักอยู่ เธอเลิกคิ้วแล้วถามหลิวอีกว้าว่า : “ในเมืองหลวงนี้มีบ้านใหญ่ๆ เด่นๆ ที่ไหนบ้างที่เป็นสกุลเฮ่อ?”977
หลิวอีกว้าตอบกลับไปว่า : “แซ่เฮ่อมีเยอะพอควร แต่ถ้าจะบอกว่าโดดเด่นงั้นก็คงจะเป็นบ้านของอัครมหาเสนาบดีของปัจจุบัน”“บ้านเขามีลูกชายที่ไม่เอาไหนขนาดนี้หรือ?”“บ้านสกุลเฮ่อมีลูกชายสองคน ลูกชายคนโตเป็นข้าราชการในวัง ส่วนลูกชายคนเล็กนี่ก็ไม่รู้แล้ว”เฉินเส
