รูเหลียงถามขึ้นเฉินเสียนตอบกลับไป : “เพราะคุณชายเฮ่อโยวบอกว่าข้าเป็นดวงดาวนำโชคให้ข้าไปช่วยเขาเล่นพนัน ข้าเองจึงยากที่จะปฏิเสธคำเชื้อเชิญนี้ได้”“แต่ดูท่านแล้วคงจะไม่มีความสำนึกเลยแม้แต่นิดเดียว ท่านรู้หรือเปล่าว่าหากวันนี้ไม่ใช่ข้าพี่เป็นคนเข้าไปตรวจสอบ ท่านยังจะทำหน้าตายไม่รู้ไม่ชี้อย่างนี้ได้อีกหรือไม่?”เฉินเสียนนึกในใจ ถ้าหากไม่ใช่เขา เรื่องมันคงจะง่ายกว่านี้ฉินหรูเหลียงพูดต่อว่า : “เมื่อไม่นานมานี้ ท่านเพิ่งเบิกเงินกับพ่อบ้านใช่หรือเปล่า ไม่ได้เอาไปใช้จับจ่าย ไม่ได้เอาไปซื้อเครื่องประดับและเสื้อผ้า ข้าว่าท่านคงจะเอาไปเล่นพนันหมดแล้ว ตั้งแต่วันนี้เป็นต้นไป สวนสระวสันตฤดูจะได้เงินเดือนแค่สิบตำลึงต่อเดือนเท่านั้น ท่านได้ยินชัดเจนแล้วหรือไม่ สิบตำลึงเท่านั้น!”981
ฉินหรูเหลียงโกรธเป็นฟืนเป็นไฟ แต่สุดท้ายแล้วเขาก็ไม่สามารถลงโทษเฉินเสียนได้ลงคอแม่บ้านจ้าวได้ยินมาว่าเฉินเสียนไปเล่นพนัน ตอนแรกนางรู้สึกว่าสิ่งนี้ขัดต่อคุณธรรมทั้งสี่ที่สตรีพึงมี แต่สุดท้ายก็ไม่กล้าเอ่ยปากพูดอะไรออกมามาวันนี้ในสวนสระวสันตฤดู ไม่มีสิทธิ์จะพูดอะไร แม่นมซุยและอวี้เยี่ยนทั้งคู่ต่างพากันให้ท้ายเฉินเสียนแม่บ้านจ้าวเคยพูดกับแม่นมซุยเป็นการส่วนตัว เฉินเสียนเป็นถึงนายหญิงใหญ่ของท่านแม่ทัพ ไม่ควรเที่ยวเตร่อยู่ข้างนอกให้ผู้คนเห็น พร้อมกับให้แม่นมซุยช่วยกันพูดหว่านล้อมเฉินเสียนด้วย ยังไงก็เป็นคนบ้านเดียวกันแม่นมซุยจึง
